TOP
Verslaving is in bijna alle gevallen niet alleen een lichamelijk/psychisch probleem, het is bijna altijd ook een geheim.
Natuurlijk is er altijd een reden waarom iets een geheim zou moeten blijven (in ieder geval, volgens degene die het geheim bewaart). Het zal ook duidelijk zijn dat veruit de meeste geheimen worden bewaard uit een gevoel van schaamte.
Ik zag een poosje terug een T-shirt met een grappig bedoelde tekst.
- Iedereen spreekt over mijn drinken...
- maar niemand spreekt over mijn dorst.
En ik besefte dat dit vaak maar al te waar is. En helemaal niet grappig.
[schrijf mee in het forum] Er spreekt meestal niemand over de dorst en degene met de dorst al als laatste. Het is voor een niet-verslaafde bijna onmogelijk om zich voor te stellen hoeveel trek een verslaafde kan hebben in zijn middel. De honger, de jank die vraagt om gestild te worden. De enorme specifieke dorst die keer op keer maakt dat iemand weer meer drinkt dan dat was gepland.
De meeste verslaafden zijn alleen met hun trek. De schaamte maakt dat er niet over wordt gesproken en het maakt de verslaafde eenzaam omdat er altijd een voor zijn omgeving onbegrijpelijke dorst staat tussen hem en zijn omgeving. Zelfs de mensen die hem willen helpen kunnen dat niet omdat zij niet begrijpen waar de dorst vandaan komt en omdat de verslaafde er ook niet over spreekt met welk een gevecht hij soms bezig is, is hij/zij gedoemd om alleen te vechten tegen de dorst, de jank.
Omdat mensen onder invloed soms ook heel vervelend kunnen zijn
Ieder geheim brengt met zich mee dat er dingen moeten worden verzwegen of dat er moet worden gelogen. Dat maakt je alert. Dat houdt je voortdurend scherp. Als iemand ooit begint over het flessengerammel op de trap dan moet je gelijk een antwoord hebben. Maar, MOET je het erover hebben? De mensen waar je van moet eten, die hoef je niet alles te vertellen als je je werk maar goed doet. Wie vertel je wat?
Natuurlijk zijn we alleen maar gemotiveerd om iets te doen als daar ook voordelen aan zitten. In dat verband is het wel zinnig om ook eens te kijken naar de voordelen die het kan hebben om te spreken over jouw verslaving.
Meer het heeft ook grote voordelen om wel te spreken over jouw trek. Net zoals we allemaal weten van gevoelens als verdriet, als je erover praat dan doe je niks aan de oorzaak maar het gevoel wordt wel minder. Misschien nog niet eens altijd minder. Het verandert een beetje van karakter, het wordt beter uit te houden, minder zwaar.
Dit zelfde geldt ook voor de jank en de trek die mensen met een verslaving kunnen voelen. Een prachtige campagne uit CAD Lelystad was:Geef lucht aan je Zucht!
Het uitspreken van de gevoelens die jouw verslaving meebrengt is dus in eerste instantie nuttig om iets te veranderen aan het gevoel van trek.
Het is een noodplan, een manier om de kans op terugval te verminderen.
Alhoewel het soms heel vervelend is dat mensen de ontwende verslaving niet meer vertrouwen omdat zij op de hoogte zijn van de verslaving. Aan de andere is er ergens halverwege een verslavingsontwenning en periode waar mensen doorheen moeten. In het begin is iedereen op de hoogte van de inspanningen en mensen vinden het ook goed en dapper dat iemand aan zijn verslaving werkt. Verslaafden verdienen in de ogen van de meeste mensen weinig respect. Maar ex-junks die aan hun verslaving werken verdienen veel respect.
Maar na verloop van tijd wordt het gewoon. Mensen weten niet hoe vaak de verslaafde nog zijn gedachten op een ander spoor moet zetten. Ze weten niet van het plotselinge zweten dat ook na maanden nog plotseling op kan treden. Ze weten niet hoe vaak de noodplannen in werking zijn gezet... omdat ze er niks over horen.
En het gevolg is duidelijk: omdat het gevecht niet zichtbaar is, is er ook geen respect voor de strijder. er zal miner steun en begrip zijn in de omgeving van de verslaafde die al zo'n aardig stuk op weg is met zijn ontwenningstraject.Wanneer je spreekt over de gevoelens die te maken hebben met ontwennig dan maak je de kans groter op goedgemeende correctie en steun bij de moeilijke momenten. Wat wij dan ook regelmatig tegenkomen is dat de 'keuze' om het niet te vertellen eigenlijk een [achterdeurtje naar gebruik] is.
Mensen met een verslaving hebben vaak middelen gebruik om onhoudbare situaties uit te houden. Ik sprak daar elders al meer over. En om een ontwwenningspreiode nou alleen maar terug te brengen tot het goede voornemen om diezelfde onhoudbare situatie nou uit te gaan houden, maar nu zonder gebruik, Dat lijkt niet zo realistisch.
Ergo, je zal dingen moeten gaan veranderen. Dat kan je doen door een ander te vertellen wat hij moeet gaan doen, punt.
Maar dat geeft meestal nogal weerstand. "Hoezo moet ìk veranderen. Jij hebt een verslaving!" is een makkelijk antwoord wat al snel de mond snoert.
Nee, het zal nodig zijn om samen te gaan werken. Uit te gaan leggen waarom het voor jou en voor de samenwerking belangrijk is dat de ander iets zzn zijn gedrag gaat veranderen...
Alleen als die ander voelt waarom jij ergens problemen mee hebt dan zal iemand gemotiveerd raken om aan zijn eigen gedrag dingen te veranderen.Als je wilt dat een ander van binnenuit zijn gedrag wenst te veranderen, dan zul je moeten praten over jouw gevoelens.
In deze fase van jouw leven zal dat ook betekenen dat jhe het over de gevoelens van jouw ontwenning hebt.
Het geheim heeft natuurlijk met voorgaande dingen te maken. Maar tegelijkertijd is er nog een andere kant aan. Een geheim geeft een constante stress want er is altijd een alertheid nodig dat het uit kan komen. De leugens over een deel van jouw CV, de kennis die je over bepaalde dingen hebt (of juist niet)... er kunnen altijd plotselinge vragen over komen dus dat vereist een voortdurende alertheid.Het vereist ook een enorm geheugen.
Ik heb wel eens een spreuk gehoord die ongeveer ging als:Niemand is slim genoeg om succesvol te liegen.
Het vereist zo'n overzicht om delen van jouw leven uit het zicht te ouden. Wie kan wie tegenkomen en wat kan wie tegen wie hebben gezegd en hoe past dat binnen het verhaal dat ik heb verzonnen.
Volharding in een leugen maakt bijna altijd een soort van vereenzaming om die constante stress te verminderen en dat is waarschijnlijk niet wat je nodig hebt in deze fase van jouw leven.
Auteur (Copyright): Hans R. J. West
| zelfhulp diskette "ik en mijn verslaving - self management" |
Mag ik je mijn nieuwe project van harte voorstellen:[http://www.stopookmetdrinken.nl], ook wel bekend onder [CompuCoach Self Management Alcohol]...
Nog niet helemaal af maar serieuze bezoekers zijn welkom voor een testfase!
![[^]](../pics/pylupsml.gif){kind=small}
These pages, and all contents, are Copyright © 1996-2005 by
(New Media), Utrecht, Holland.
All rights reserved.
![[wegwijzer]](../pics/kompas.gif){kind=small} |
Wegwijzer op deze HelpDisk |
 HelpDisk.nl |
![[HelpDisk]](../pics/smlhelpd.gif){kind=small} |
Home-page van deze HelpDisk | |
![[antwoorden]](../pics/lampje.gif){kind=small} |
Inhoudelijke vragen |
![[ design by: H @ n s ]](../pics/dsignhns.gif){kind=small}
