'Speed' in een verzamelnaam voor een aantal stoffen met overeenkomstige effecten: een stimulering van het hele organisme en met name van de hersenen. Daarom is een medische term voor 'speed' dan ook 'centrale stimulantia'.
Effecten van centrale stimulantia
Men voelt zich energiek en opgewekt, vermoeidheid, depressive gevoelens en slaap worden onderdrukt, lichamelijke en geestelijke prestaties kunnen - tijdelijk - beter worden verricht. Men beleeft een buitengewone helderheid van het denken, ervaart zichzelf als geconcentreerder (achteraf gezien wil dat nog wel eens tegenvallen want zelfoverschatting is okmt nogal eens voor). De eetlust verdwijnt en men is soms geneigd tot converseren en tot het contact leggen met anderen.
Deze verschijnselen maken dat mensen die het er moeilijk mee hebben om hun leven een prettige inhoud te geven nogal eens gaan kiezen voor het gebruik van dit soort middelen.
De verschijnselen lijken enigszins op die van [cocaïne] maar zijn sterker en minder subtiel.
Bij een veel hogere dosis slaan de aangename effecten vaak om in het tegendeel: de gebruikers worden angstig en achterdochtig, ze zijn prikkelbaar en vaak vijandig tegen anderen, ze maken een rusteloze en gejaagde indruk. Redeloze drift-aanvallen of spontane agressiviteit kunnen plotseling opborrelen vanuit een dergelijk overgestimuleerd brein. Daarbij komen de onaangename lichamelijke verschijnselen, zoals hartkloppingen, duizeligheid, hoofdpijn en slapeloosheid, soms lichamelijk begeleid sterk zweten, misselijkheid, braken, diarree en buikkrampen.BELANGRIJK:
Ook op de korte termijn is uitputting van het lichaam een risico. Door de fysieke overactiviteit maakt dat speed-gebruik gevaarlijk is voor mensen met hart- en vaatziekten.
Bij herhaald gebruik van speed treedt een zekere mate van gewenning op. Niet voor alle speedeffekten treed echter eenzelfde mate van gewenning op. Juist voor het begeerde psychische effekt is een steeds hogere dosis noodzakelijk waardoor het gerbuik zal stijgen. Ditzelfde geldt ook voor het eetlustremmende effekt.
Lichamelijk is er niet of nauwelijks sprake van afhankelijkheid.
Geestelijke afhankelijkheid, echter, kan snel optreden en groot zijn (met name omdat wordt geprobeerd om de afkick op te vangen met een volgende dosis). Zeker voor mensen die zich futloos en weinig zelfverzekerd voelen kan het gebruik van speed zo 'ptrettig' zijn dat zij er afhankelijk van worden voor hun dagelijkse functioneren.
Na staken van het speed-gebruik treedt een periode van slaap-aanvallen op, waarna de eetlust geweldig toe kan nemen. Het lichaam probeert zich van de uitputtingsslag te herstellen. De eerste dagen na het staken zijn de speed-verslaafden vaak onrustig, humeurig, prikkelbaar en moeilijk om mee te commniceren. Later kunnen zij nog een periode van enkele weken erg depressief zijn.
Alhoewel het voor de gebruiker in eerste instantie heel prettig kan zijn om zich zo sterk te voelen zijn er een aantal grote risico's aan de extremere doseringen die daarvoor nodig zijn:
- Volledige lichamelijke uitputting als gevolg van overaktiviteit, slapeloosheid en gebrek aan eetlust; de gebruikers zijn vaak sterk vermagerd;
- Verminderde weerstand tegen infecties: wondjes gaan snel infecteren en genezen slecht, vaak treedt infectie op van de luchtwegen (bronchitis, longontsteking), het gebit verkeert meestal spoedig in een deplorabele staat, de nagels zijn brokkelig en er kan haaruitval optreden;
- Complicaties van hart- en bloedvaatstelsel: versnelling van de hartslag met allerlei onregelmatigheden, een verhoogde maar soms ook een verlaagde bloeddruk, en neiging tot flauwvallen. Na een 'shot' treedt soms beklemming op de borst met pijn in de hartstreek op (zoals bij de zogenaamde angina pectoris).
- Verschijnselen van de kant van het centrale zenuwstelsel (de hersenen):
- Mensen met een aanleg in deze richting kunnen door speedgebruik epileptische insulten uitlokken die soms heel fors van aard zijn.
- tremoren (=beven) van handen en armen, bewegingsstoornissen, en bij onderzoek met reflexhamer verhoogde reflexen, soms toevallen en in uitzonderingsgevallen hersenbloeding, die dodelijk kan verlopen (in dergelijke gevallen vindt men een verhoogde lichaamstemperatuur);
- Huidverschijnselen: wekamineverslaafden hebben vrijwel zonder uitzondering de neiging onder invloed aan hun huid te peuteren, met hun nagels, met pincetten en dergelijke ('beestjes'), met als gevolg het optreden van talloze wondjes, zweertjes, en ten slotte littekens;
- Een zeer pijnlijke ontsteking van de bijballen en zaadleiders kan bij mannen optreden.
Chronische 'speedfreaks', maar ook mensen die langdurig vermageringstabletten of doping gebruiken, klagen vaak over gebrek aan eetlust, slapeloosheid, vermagering, rusteloosheid, prikkelbaarheid, zweten, misselijkheid, braken, diarree, buikkrampen, hoofdpijn, hartkloppingen, duizeligheid, pijn in de hartstreek en neiging tot flauwvallen. Bij tijdelijke onderbrekingen van het gebruik treedt vaak depressiviteit op.
Punding en jerking zijn specifiek voor vergiftiging met wekaminen.
Onder punding verstaat men eigenaardige repetitieverschijnselen. De gebruiker verricht een aantal malen achter elkaar dezelfde handeling of reeks handelingen Een typisch voorbeeld is dat van de patiënt die zevenmaal achter elkaar zijn auto waste, vervolgens zorgvuldig afdroogde, in de was zette en poetste. Tijdens punding hebben de gebruikers vaak een voorkeur voor technische voorwerpen: motoren, klokken, radio's, fietsen en dergelijke. De mechanieken worden dan telkens uit elkaar gehaald en vervolgens weer in elkaar gezet.
Vrouwelijke speedgebruikers gaan vaak uren door met zich opmaken. Nagels worden tot bloedens toe gepolijst. Net werd al het eindeloze plukken en peuteren aan de huid genoemd waarbij soms flinke wonden kunnen ontstaan. Dat punding een typisch gevolg is van de drug is onder andere zichtbaar aan het gegeven dat punding ook kan optreden ook bij proefdieren, zoals bij apen, wanneer zij onder invloed zijn van speed.
Na langdurig gebruik kunnen psychosen optreden, ook als de dosis niet extreem hoog geweest is. De patiënten hebben het gevoel dat ze achtervolgd worden, bijvoorbeeld door de politie. Zij hebben het gevoel dat alle mensen hen aankijken, dat hun vrienden iets tegen hen hebben of iets te verbergen hebben. Zelfs dode voorwerpen gaan bewegen en 'leven'; hierdoor kan een grote angst ontstaan. De gebruiker staat enorm wantrouwend ten opzichte van zijn omgeving (paranoia). Als er al hallucinaties optreden, zijn dit vaak zogenaamde microhallucinaties: de gebruiker ziet glassplinters, kristallen, kleine scherpe voorwerpen, die in details beschreven kunnen worden. Soms heeft de verslaafde het gevoel dat er op, in of onder de huid kleine beestjes zitten, die hij vergeefs tracht te vangen. Dit krijgt voor de verslaafde zo'n realistisch karakter dat zij soms met huidschilfertjes aankomen in een poging om zo te bewijzen dat er wel degelijk van beestjes sprake is. In zo'n geval wordt er wel over 'parasietenwaan' gesproken.
Als het gebruik van speed gestopt wordt, duurt de psychose zelden langer dan een paar dagen. Bij voortgezet gebruik kan de psychose een chronisch karakter aannemen. Patiënten met zo'n chronische amfetaminepsychose zijn nauwelijks te onderscheiden van lijders aan schizofrenie (een ernstige psychiatrische aandoening).
Literatuur:
J.H. van Epen, De drugs van de wereld, de wereld van de drugs, Samson Stafleu, Alphen a/d Rijn/Brussel '88
Auteur (Copyright): Hans R. J. West
| zelfhulp diskette "ik en mijn verslaving - self management" |
Mag ik je mijn nieuwe project van harte voorstellen:[http://www.stopookmetdrinken.nl], ook wel bekend onder [CompuCoach Self Management Alcohol]...
Nog niet helemaal af maar serieuze bezoekers zijn welkom voor een testfase!
These pages, and all contents, are Copyright © 1996-2005 by
(New Media), Utrecht, Holland.
All rights reserved.
| Wegwijzer op deze HelpDisk |
![]() HelpDisk.nl |
|
| Home-page van deze HelpDisk | ||
| Inhoudelijke vragen |