MPK-model

Informatie: Slimme Hans... over een paard dat kon rekenen?

inhoud:

• Inleiding
• Wat er aan de hand was
  • Uitleg in MPK-termen
• Epiloog

Inleiding

Met mijn naam zal het misschien niet zo verwonderlijk zijn dat ik geïnteresseerd raakte op het moment dat ik las over 'Slimme Hans'. Juist vanwege het door mij veel gebruikt MPK-model wil ik dan ook even attent maken op de vermogens van 'ons Paard'.

Wist u dat er een paard is geweest dat kon niet alleen kon tellen, optellen en aftrekken maar zelfs kon vermenigvuldigen, delen en problemen in de harmonie van een muziekstukje kon oplossen?
Het was aan het begin van de vorige eeuw in Berlijn. Hans was een paard dat toebehoorde aan een gepensioneerd onderwijzer en samen traden zij op in circussen waar Slimme Hans telkens het goede antwoord gaf door het juiste aantal keer op de grond te kloppen met zijn hoef.

Een paard dat in staat is om op allerlei, ook onverwachte, vragen antwoord te geven... Dus dat moet wel een uitzonderlijk slim paard zijn geweest?

 

Wat een beetje jammer was, is het feit dat die slimheid als sneeuw voor de zon verdween op het moment dat zijn meester niet aanwezig was.

TOP

Wat er aan de hand was?
Het was niet eens zo dat zijn meester onoprecht kunstjes aan het uitvoeren was. Slimme Hans had maar eens kunstje geleerd: het had de onbewuste signalen van zijn meester leren herkennen. Is het de opwinding van het goede antwoord, is het de zucht van verlichting die de meester slaakte op het moment dat het goede aantal klopjes gegeven was. Misschien was het wel de voor een paard ruikbare adrenaline stoot bij de meester als hij bij het juiste aantal aan was gekomen en rook hij de vrees van de meester dat ie te vaak zou kloppen. We weten het niet want natuurlijk zijn zowel Slimme Hans als zijn meester al lang overleden.
Maar duidelijk was wel dat dit paard op een onbewust niveau met zijn meester communiceerde. Het denkend vermogen in de neocortex van zijn meester was er niet eens van bewust wat er aan de hand was.

TOP

In MPK-termen verliep dit als volgt: (misschien eerst dat stukje even lezen als je niet begrijpt wat ik hiermee bedoel)
Het Mens-niveau van de meester hoort de vraag en bedenkt het antwoord. Hij wendt zich naar het paard toe en vraagt zich zelf af of het paard deze vraag zal begrijpen. Het Paard-niveau van de meester is opgewonden/nieuwsgierig omdat er iets staat te gebeuren (wat precies, daar heb je ook niet zo'n overzicht over als paard).
Het mens niveau van de meester herhaalt de vraag voor Slimme Hans (woorden behoren immers tot de Mens-laag) en Slimme Hans 'weet' op basis van ervaring en de band die hij met (het Paard van) zijn meester heeft, dat hij zo straks waardering kan scoren.
Het paard Slimme Hans begint met zijn voorpoot op de grond te kloppen en is nieuwsgierig naar de reactie van zijn maatje (de meester).
Op het moment dat Slimme Hans in de buurt van het goede aantal komt is dat natuurlijk bekend voor het Mens-niveau van de meester en wordt hij waarschijnlijk al opgewonden. Lees: zijn paard merkt dat er iets staat te gebeuren en spanningssignalen zullen waarschijnlijk worden uitgezonden. Slimme Hans heeft dat feilloos in de gaten en wordt mogelijk wat voorzichtiger.
Op het moment dat dat het juiste aantal is bereikt zal er mogelijk opluchting zijn geweest bij (het Paard-niveau van) de schoolmeester. Of misschien juist angst voor teveel, we weten niet hoe hij in elkaar stak. In ieder geval was voor het paard Slimme Hans duidelijk dat hij blijkbaar genoeg geklopt had op de grond om straks waardering en snoepies te krijgen.
Net als wij ons zelf op Paard-niveau opgetogen kunnen voelen als we het antwoord gevonden hebben op een lastige vraag zo was Slimme Hans op de hoogte van het feit dat hij een goed antwoord had gevonden

En de neocortex van de schoolmeester is opgetogen over het goede antwoord en vraagt zich af hoe dat slimme paard het toch allemaal kan weten...

Hans R. J. West

TOP

Ziedaar: een paard dat 'denkt',

ziedaar: een Paard-niveau dat communiceert.

En ziedaar: opnieuw een Mens-niveau dat misschien toch iets te snel tevreden was toen het gevonden dacht te hebben dat er een uitzondering op de regel bestond

"Slimme Hans, het enige paard ooit, dat echt kon rekenen"... (met de neocortex van zijn meester).

Auteur (Copyright): Hans R. J. West

These pages, and all contents, are Copyright © 1996-2005 by
(New Media), Utrecht, Holland.
All rights reserved.

	Wegwijzer op deze HelpDisk	HelpDisk.nl
	Home-page van deze HelpDisk
	Inhoudelijke vragen

Copyright & Disclaimer , 20010818