Ik en mijn verslaving (werken aan verslaving)

Traject: Aanvang: Redenen om wel te gebruiken

inhoud:

• Inleiding
  • Wat brengt uw gebruik u?
• De redenen om te gebruiken
  • Eisen afzwakken
  • Ontspanning & Rust
    • Opluchting
    • Problemen wegwerken
    • Ik zet mezelf uit of zet ik mezelf eroverheen?
    • Het uithouden van ellende
    • Vangnetje
  • Trauma
    • Vergeten
  • Rouw
    • verslaving door ernstige ziekte of verlies
  • Zelfmedicatie
    • Depressie
    • Angsten
    • Relatie tussen Gekte en gebruik
    • Sociale angst
  • Kicks
    • Imponeergedrag
    • Met vrienden meedoen
  • Inhoud geven aan het leven
    • Excuus/beloning
• Verslavingsredenaties en uitvluchten
  • Self-handicapping
• Tot Slot
  • Notes:

Een vraag die wij in de verslavingszorg regelmatig krijgen is:
uestion: Wat heeft het voor zin om te kijken naar de redenen om wèl te gebruiken? Ik moet gewoon stoppen met gebruik!

nswer: Redenen waarom u wel gebruikt zijn minstens zo belangrijk voor het ontwennen als de redenen waarom u zou moeten stoppen.
Denkt u bijvoorbeeld eens aan de 'goede voornemens' op oudejaarsavond. "Nee, echt waar! Dit keer ga ik stoppen met roken!!!" zegt iemand (die dat op dat moment absoluut eerlijk meent).
"Maar kan je dan zonder, met jouw stress?" vraagt de geïntereseerde omgeving.
"Nee, maar het moet nou echt..." (lees eens een stukje over de [ de Rationeel Emotieve Therapie (RET) ]).
En met dit antwoord wordt eigenlijk al duidelijk hoe het de komende dagen zal gaan verlopen. "Nee (ik kan niet zonder)" was een absoluut eerlijk en realistisch antwoord... en twee dagen later is de roker dan ook weer zo gestresst dat hij er weer een opsteekt. "Ja, ik wìl wel en eigenlijk moet het ook... Maar..."
... omdat er geen andere manier is gevonden om met spanningen om te gaan, kàn deze roker niet zonder (denkt in ieder geval niet zonder te kunnen). En dan kan zo iemand zichzelf heilig voornemen dat er nu echt moet worden gestopt. Maar als er niet gezocht is naar andere oplossingen dan lukt het ook deze keer weer niet om te stoppen met roken.

Begrijp mij goed. Ik zeg hiermee niet dat mensen "alleen maar uitvluchten verzinnen" of zo. Meestal zijn is iemand met een verslaving absoluut eerlijk als hij/zij zegt dat zij zullen gaan minderen. Net zoals mensen absoluut eerlijk zijn als zij zullen gaan afvallen of meer gaan sporten of gezonder gaan eten... Het is niet eenvoudig om onze gewoonten te veranderen.

Het is voor bijna iedere verslaafde héél eenvoudig om zes-en-dertig redenen te noemen waarom er beter gestopt kan worden met het verslavende middel. Maar het is vaak veel moeilijker (en veel belangrijker voor het proces van ontwennen) om de redenen te geven waarom u wèl gebruikt...

TOP

Het is één van de belangrijkste vragen bij het overwinnen van een verslaving:
Wat brengt uw gebruik voor u?

en ga dus nou niet gelijk aan uzelf vertellen: "helemaal niks, ik krijg er alleen maar ellende van". Da's een te makkelijk antwoord. Want zo simpel ìs het waarschijnlijk niet, dan was u toch al lang gestopt? Want zelfs als u een kick zou krijgen van ellende (en dit is niet grappig bedoeld - zie:['verslaafd' aan ellende] - ) dan zijn er veel interessantere manieren om van ellende te genieten.

TOP

In de groepen "omgaan met spanning bij verslaving" dan vraag ik regelmatig naar de redenen waarom mensen gebruiken.
De manier waarop mensen hierop antwoord geven is verschillend. Iedereen heeft zijn eigen voorbeelden maar daaronder komt het toch eigenlijk telkens weer op hetzelfde neer.
De redenen om te gebruiken kunnen worden opgedeeld in een paar hoofdgebieden. De volgorde die ik daarbij aanhoudt is min of meer toevallig. Het is de volgorde die meestal "naar boven borrelt" in de groepen Praktische Psychologie voor verslaafden die ik geef.

Eisen afzwakken

Alhoewel veel mensen naar verslaafden kijken met een blik van verachting is keer op keer merkbaar dat een groot deel van de verslavingen te maken hebben met perfectionisme en het stellen van (soms extreem) hoge eisen aan henzelf. Dergelijke hoge eisen geven natuurlijk een constante druk en het gebruik van middelen kan dit meestal wel wat afzwakken ("als ik onder invloed ben dan hoef ik minder nodig goed te presteren van mijzelf"). Dit heeft natuurlijk ook te maken met het dempen van faalangst en het stellen van extreem hoge eisen geeft natuurlijk ook dat iemand nogal eens meemaakt dat niet aan de eigen eisen wordt voldaan. Dat zijn regelmatige tegenvallers die dan wat worden verzacht met een 'beetje gebruik'.

"The chief reason for drinking is the desire to behave in a certain way, and to be able to blame it on alcohol" Mignon McLaughlin, The Neurotic's Notebook, 1960

Nog even over hoge eisen:
Soms stellen mensen ook hoge eisen aan de wereld om zich heen. Dat kan te maken hebben met angst voor controleverlies want als de wereld om mij heen precies zo doet als ik wil, dan is de kans op fouten kleiner... Wat ook kleiner is, is de kans dat mensen langdurig met mij om willen gaan. En dan is er nog een andere reden waarom mensen vrij eenzaam kunnen worden: "het leven moet een sprookje zijn". Sommige mensen met een verslavingsprobleem hebben een zogenaamde 'lage frustratietolerantie' en zijn snel gefrustreerd als er dingen en beetje tegen zitten. Hoge eisen mogen dus inderdaad wel een beetje afgezwakt worden. Maar daar is 'gebruik' meestal niet zo'n goede oplossing voor.

Ontspanning & Rust

In het verlengde van 'kicks' ligt "ontspanning". Zeker is aanvankelijk het gebruik ontspannend geweest. Mogelijk omdat u er direct rustig van werd. Of voor andere drugs geldt soms dat het de mogelijkheid geeft om even "af te reageren".
En op korte termijn is het vaak nog steeds zo dat het gebruik maakt dat er even een kortdurende ontspanning komt. Een korte-termijn oplossing die zo prettig lijkt dat de directe gevolgen al vergeten worden.

Maar het is ook vaak een ontspanning die nodig is om overspannen verwachtingen 'hoog te houden'.
Weet u zeker dat u die verwachtingen aan uzelf en anderen wilt laten bestaan? Zou het leven er niet prettiger op worden als u de pijn zou nemen en die verwachtingen los liet?
Als u een verslavend middel gebruikt om overspannen verwachtingen vol te houden... zouden er dan misschien andere manieren zijn om aan (een gedeelte van) die verwachtingen te voldoen?
Het zijn een paar richtingen waarin u eens rustig zou kunnen doordenken.

TOP

Een apart onderdeel van de ontstpanning is de "opluchting" die mensen verwachten van gebruik.
Natuurlijk voel je die opluchting ook als je gebruikt... tenminste, zeker als je verslaafd bent. Iemand die een verslaving heeft, die heeft namelijk een lichamelijk duidelijke onrust die ineens in een gevoel van opluchting omslaat op het moment dat er weer gebruikt kan worden. Vaak voelen mensen die opluchting zelfs nog voordat het middel daadwerkelijk al gebruikt is.
Als mensen mij als reden voor het gebruik opgeven: "dat geeft me een gevoel van opluchting!" dan moet ik vaak denken aan een grapje dat ik eens door Max Tailleur heb horen vertellen.

Moos komt bij een schoenenzaak en zoekt samen met de verkoper een stel mooie schoenen uit die hem goed staan en die hem lekker zitten. Vervolgens zegt Moos tegen de verkoper: "Ja, geef mij deze maar een maat te klein." Vol verbazing zegt de verkoper: "de klant is koning natuurlijk. Maar ik zou toch eigenljk wel erg graag willen weten waarom u nou te krappe schoenen uitzoekt. Kunt u niet beter de schoenen nemen die we net samen hebben uitgezocht en die goed passen?" Moos zucht en zegt: "Als ik 's ochtends opsta dan zeuren de kinderen omdat ze naar school moeten. Ik loop de hele dag van deur tot deur te leuren met mijn producten in de hoop dat iemand ze wil kopen. Als ik thuis kom zal mijn vrouw gaan zeuren over het feit dat ik niet genoeg verdien en dat ik te laat thuis ben gekomen en dat eerst de hond moet worden uitgelaten..." "Wilt u me nou werkelijk dat ene moment van de dag ontzeggen dat ik opgelucht mijn schoenen uit kan trekken?"

Een verslaving is vaak net zoiets. Eerst zorg ik ervoor (niet bewust natuurlijk) dat ik een voortdurende zeurende spanning heb, de hele tijd. Maar het middel is natuurlijk wèl een degelijke manier om dan instant opluchting te kunnen voelen.

Problemen wegwerken

Natuurlijk zijn de voorgaande situaties gekoppeld aan problemen . En problemen wegwerken is dan ook een regelmatig terugkerende reden die mensen aangeven als één van de redenen voor een verslaving. "Als ik gebruikt heb dan zie ik mijn problemen minder scherp" is een opmerking die regelmatig naar voren komt.
"Sterke gevoelens dempen" is een andere reden die regelmatig wordt aangevoerd. Gevoelens als verdriet, angst, boosheid of sterke verlangens die heel intens kunnen zijn, die worden vaak even minder gevoeld als men onder invloed is en wanneer iemand niet heeft geleerd om met dergelijke gevoelens om te gaan (of je maakt ze te vaak mee) dan lijkt het dempen van dergelijke emoties natuurlijk een oplossing.
Dat kan nog sterker oplopen.

Mensen gebruiken zichzelf regelmatig 'tegen de grond aan'. Middels bepaalde middelen kunt u uzelf min-of-meer 'uit' zetten. Dit geldt natuurlijk met name voor middelen die verdoven (alcohol, opiaten, hash & wiet, downers & slaapmedicatie).

Het kan ook zijn dat u probeert om uzelf ergens overheen te zetten. Dit geldt vaak meer voor de stimulerende middelen als coke, speed -XTC, amfetaminen en misbruik van 'uppers' of angstremmers.
Centraal staat in beide gevallen dat je het 'denken' (even) probeert uit te zetten.

Er zijn in het leven van sommige mensen nogal wat dingen om "uit te houden". Dat kan van alles zijn. Dat kan zijn dat iemand seks met u wil terwijl u er eigenlijk geen zin in heeft. Het kan zijn dat er op uw werk of in het de combinatie van werk en huishouding dingen van u worden gevraagd die eigenlijk menselijkerwijze niet om uit te houden zijn.
Één-ouder-gezinnen-met-een-volle-baan, 80-à90-urige werk-weken, misbruik- en mishandelingssituaties zijn voorbeelden die hier thuis horen. Inderdaad kan het gebruik van middelen (met name dempende middelen als medicatie, alcohol of heroine) maken dat bepaalde situaties beter uit te houden zijn.
Maar weet u zeker dat u dit wel wilt blijven uithouden? Zou het geen beter idee zijn om (samen met anderen) iets aan uw situatie te gaan veranderen?
Is het niet zo dat uw verslaving eigenlijk in de weg staat om iets te veranderen?

TOP

In dit verband hoor je ook nogal eens mensen zeggen: "ik mis een beetje een vangnet" als zij stoppen met hun gebruik. Nou daar is van alles over te zeggen, natuurlijk. Waarom zou je in de trapeze truuks willen doen waar je een vangnet voor nodig hebt, bijvoorbeeld. Of wat denk je van de verantwoordelijkheid voor het dagelijkse oefenen. Je ziet nogal eens dat er ook minder hard geoefend wordt als we toch weten dat er wel een vangnetje is om de ergste klappen op te vangen...

Trauma

Soms hebben mensen iets meegemaakt dat zij "niet op een rijtje kunnen krijgen": een trauma, een ervaring die zó heftig is dat het maar moeilijk kan worden "bijgeschreven in het levensverhaal".
Het gebruik van verdovende middelen kan dan een manier lijken waarop geprobeerd kan worden om het te 'vergeten', de herinneringen weg te drukken of uw lichaam tot rust te brengen (zie: symptoom-aanvallen). Ook hier weer kan gelden dat u uzelf misschien liever "onder de tafel" gebruikt, dat u uzelf als het ware "uit zet" met verdovende middelen dan dat u ervoor kiest om (al-dan-niet met behulp van therapie) uw leven op een rij te krijgen. En ook hier kan het zo zijn dat mensen zich liever zo 'bezig' houden dat dit zonder stimulerende middelen niet te doen is. Juist mensen die ooit het slachtoffer zijn geworden van een misdrijf of van grensoverschrijdingen, die kunnen soms enorm genieten van het chemisch opgewekte gevoel van "kracht en durf"...
"Eventjes zonder angst over straat" of "eindelijk het lef om dingen voor mezelf te doen" zijn zinnen die ik nog wel eens hoor van deze groep mensen.

Vergeten

Sommige mensen hebben last van 'intrusies' naar aanleiding van een trauma in hun leven. Intrusies zijn plotselinge herinneringen (aan het trauma b.v.) die hen plotseling overvallen. Duidelijk zal zijn dat "intrusies weghouden" hierbij hoort. Herinneringen aan pijnlijke gebeurtenissen in de jeugd, in de oorlog of tijdens overvallen o.i.d. kunnen soms ineens opduiken en mensen van hun dagelijkse bezigheden afhouden doordat zij naar het verleden worden meegesleept.
Sommige middelen lijken dan inderdaad de herinnering weg te drukken. Natuurlijk is het wel zo dat daar zoveel voor gebruikt moet worden dat de dagelijkse bezigheden toch al opgegeven moeten worden. Natuurlijk is het ook zo dat alle weggedrukte herinneringen alleen maar sterker naar boven komen zodat we onszelf mogen afvragen of dit werkelijk zo'n goede manier is om met het verleden om te gaan...

Rouw

Het kan goed zijn om te onthouden dat rouw ook een ontkenningsfase heeft. Een normale en gezonde reactie op dingen die een rouw reactie geven. Maar ontkenning is wel een fase die ook voorbij moet gaan, gevolgd en afgewisseld moet worden door andere fasen. Het risico is alleen dat de rouw en de depressiefase van een rouwproces soms de aanleiding zijn om met het gebruik van middelen te beginnen. Andersom kan soms het misbruik van middelen een reden zijn waarom het [rouwproces blijft hangen] in deze fasen.

verslaving door ernstige ziekte of verlies

Het is vaak nogal een taboe maar veel mensen met ernstige ziekten of mensen die een dierbaar persoon hebben verloren die krijgen nogal eens te horen dat zij maar een borreltje moeten drinken als zij niet in slaap kunnen komen. Het is vast een goed bedoeld advies en het is op zichzelf ook zeker geen probleem als mensen een borreltje of een goed glas wijn drinken om 'ns een keer wat rustiger te worden. Het is niet erg om 'ns een keer in slaap te vallen met een blowtje. In principe zou het zelfs niet eens zo erg zijn als iemand zich een enkele keer met stimulerende middelen over de drempel helpt om weer eens uit te gaan. Maar aan de andere kant zijn er veel mensen (voorzichtige schattingen zouden bijvoorbeeld één op de 6 à 7 kankerpatiënten een verslaving opdoen). Ook voor de ouders of partners van mensen die aan een ernstige aandoening of een plotseling ongeluk zijn overleden geldt dat verslaving een risico kan zijn als men zichzelf chemisch probeert wijs te maken dat het beter gaat... dan dat het gaat.

Zelfmedicatie

We hebben gezien dat veel verslavende middelen (aanvankelijk) gebruikt kunnen worden om te vluchten.

• Vluchten voor uzelf (voor uw eigen zwakke punten).
• Vluchten voor de realiteit, de mensen om u heen.
• Vluchten voor emoties en herinneringen (al-dan-niet uitgelokt in het 'hier-en-nu').

Zo zijn we eigenlijk aangekomen bij de zelfmedicatie.
Zelfmedicatie is het gebruiken van drugs als een soort van medicatie om jezelf weer beter te voelen. Omdat hier veel meer over valt te vertellen wil ik voor een uitgebreidere beschrijving verwijzen naar [Zelfmedicatie].
Bij zelf-medicatie gaat het er ook vaak om dat het een poging is om 'gevoel af te vlakken' in de breedste zin van het woord. Dat kan het gevoel van depressie zijn, of angst, (lichamelijke) pijn, lijfelijke onrustgevoelens, of gevoelens door herinneringen die worden weg gedrukt.

Er zijn echter in dit verband nog wel een paar dingen over te zeggen:

Depressie

Een andere reden waarom mensen vaak aangeven dat zij gebruiken is het feit dat zij zich depressief voelen. Depressie, dat wordt nog wel eens door elkaar gehaald, is niet hetzelfde als rouw. Mensen met depressie voelen zich niet zozeer verdrietig, zij voelen zich eerder "down", "vlak" of "zonder fut en zonder hoop".
Inderdaad kunnen drugs dan een tijdelijke opluchting geven. Je voelt je even "tevreden" als je daar genoeg voor hebt gedronken. Mensen geven dan vaak aan dat ze moeten drinken tot "de knop om gaat". Anderen geven aan dat zij graag "even iets stimulerends" gebruiken om zich even actiever te voelen, om zich "er even uit te trekken". Helaas wordt vaak vergeten dat veel middelen op de korte termijn misschien wel eventjes een positief lijken te hebben op het depressieve gevoel en het energiegebrek, maar dat dit soort middelen juist vaak als wrange bijwerking hebben dat zij depressie in de hand werken en de werkzaamheid van eventuele anti-depressieve medicatie sterk verminderen. Daardoor is het soms nauwelijks uit elkaar te houden of de depressie een gevolg is van het gebruik of dat het gebruik bedoeld was om de depressie in de hand te houden. Medicatie (in overleg met een arts) is echter een stuk gecontroleerder en heeft meer lange-termijn mogelijkheden. Misschien het overwegen waard?

Angsten

Eigenlijk is "angst" bijna de belangrijkste 'redenen' om te gebruiken. Angst is meestal onderliggend bij de voorgaande items.
We kunnen proberen om onze angsten weg te stoppen of af te leiden maar dat werkt alleen maar tijdelijk.
Als we voldoende de tijd nemen om onze angst in de ogen te kijken dan merken we vanzelf dat deze vermindert. Overigens moeten we er wel voor zorgen dat wij de angstige situatie niet gaan herhalen. Zeker als mensen onder invloed zijn dan is de kans groot dat zij de angst niet verminderen maar dat zij, onder invloed, alleen maar voor zichzelf herhalen waarom zij ergens bang voor zijn. Het effect is dat men dan alleen maar herhaalt wat tot angst leidt. Daardoor groeit de angst alleen maar.

Relatie tussen Gekte en gebruik

Op de pagina over [zelfmedicatie] wordt ook uitgebreider op ingegaan maar in dit overzicht is toch belangrijk dat er twee kanten zitten aan zelfmedicatie.
Aan de ene kant ontstaat er natuurlijk co-morbiditeit door gebruik omdat mensen die lang genoeg en heftig genoeg een middel misbruiken natuurlijk toch een beetje 'gek' kunnen worden.
Aan de andere kant ontstaat co-morbiditeit omdat de psychische problematiek (zeker angststoornissen of depressie die wordt opvangen met een kickbehoefte) alleen maar erger worden omdat ze niet degelijk behandeld worden.
Twee kanten om rekening mee te houden.

TOP

Niet populair om over te lezen maar het komt erg veel voor.
Veel mensen zijn angstig om naar anderen toe te vertellen wat zij werkelijk willen. Zelfs mensen met een "hele grote mond" blijken soms eigenlijk angstig om te vertellen wat hun bezig houdt...
En we weten allemaal dat we kunnen proberen om ons moed in te drinken (slikken / snuiven / spuiten). Dat heeft zelfs wel eens gewerkt. Soms ook niet. En inderdaad werkt het steeds minder goed naarmate het verslavingsproces verder voortschrijdt. Maar omdat het ooit gewerkt heeft hebben wij als mens al heel snel de neiging om het dan nog maar weer eens te proberen. "misschien dat het deze keer wel..."

De eerste reden die na een dergelijke inleiding over het algemeen genoemd wordt is: "Gebruiken is Leuk!!!"
Dat is ook vaak de reden waarom er ooit aan begonnen is en daar is op zich niks mis mee. In veel gevallen was het gebruik van uw verslavend middel ooit een "kick".

Nou is het wel verstandig om inderdaad even goed stil te staan bij de vraag of het nog steeds leuk is..?
De meeste mensen moeten toegeven dat het ooit leuk is geweest maar dat het inmiddels al lang niet meer leuk is. Om eerlijk te zijn: het valt ook niet te verwachten dat het ooit nog leuk kan worden. Maar het is inderdaad ooit leuk geweest.

Met name de stimulerende middelen en de alcohol hebben vaak ook nog een andere kant.

Imponeergedrag

Een kick is voor jezelf leuk. Maar het kan voor veel mensen ook leuk zijn om anderen te imponeren middels gebruik (of de dingen die u kunt of durft doordat u gebruikt hebt). Er zijn veel middelen die op een dergelijke manier gebruikt worden om onzekerheid te camoufleren.
U zou uzelf kunnen afvragen of u daarmee wilt doorgaan. Is dat nou werkelijk een kick? Of zou het zo zijn dat er andere kicks voor uzelf te vinden zouden zijn die eigenlijk leuker uitpakken.

Met vrienden meedoen

In het kader van imponeren en 'mee doen' zie je ook regelmatig dat mensen eigenlijk maar nauwelijks weerstand kunnen bieden aan de opmerkingen van de omgeving. Want er ontstaat namelijk nogal wat 'druk' wanneer u uw medegebruikers tegenkomt. Vaak horen wij dat men toch behoorlijk kan aandringen om nog een keertje te gebruiken. Opmerkingen als "stel je niet aan" of "één keertje maakt toch niet uit?" kunnen voor de mensen die net met een verslaving aan het stoppen zijn een reden zijn om terug te vallen.
U moet u namelijk voorstellen dat de medeverslaafden het soms eigenlijk maar heel confronterend vinden dat iemand in hun directe omgeving stopt met een verslaving die zij zelf (nog) niet kunnen doorbreken.
Daarom kan het verstandig zijn om even een tijdje te kiezen om uw vriendenkring te beperken tot de mensen die uw pogingen om te ontwennen wel ondersteunen.

Inhoud geven aan het leven

Apart wordt in dit kader ook nogal eens genoemd: "het gebruik geeft inhoud aan het leven", "het geeft mijn leven kleur" en "het maakt dat ik spannende momenten mee maak". Zeker voor de stimulerende middelen of voor de angstremmers geldt dat mensen inderdaad dingen meemaken die zij zonder gebruik niet mee zouden (durven of kunnen) maken.
Maar wilt u werkelijk dat dit de inhoud van uw leven is? Zouden er geen andere dingen zijn te vinden die waardevoller zijn?
Is het niet zo dat uw gebruik eigenlijk in de weg staat van een andere wezenlijke invulling van uw leven?

TOP

Zo wordt het gebruik ook nog wel eens gebruikt als excuus of als zogenbaamde beloning. Bijvoorbeeld: "Nou ben ik de hele dag braaf bij mijn ouders geweest, nou heb ik wel een lijntje coke verdiend" of bijvoorbeeld: "Nou heb ik de hele dag het bitse gepraat van mijn partner aangehoord, nou mag ik me vol laten lopen." of "Nou heb ik het eten op tafel gezet, de kat te eten gegeven en stof afgenomen. Ik vindt dat ik nu wel een glaasje (lees: een halve fles) heb verdiend." Uiteindelijk weten mensen met een verslaving vaak erg makkelijk redenen te vinden waarom zij zich mogen 'belonen' met gebruik. Zelfs tot op het niveau dat zij een ruzie uitlokken zodat zij een excuus hebben om te drinken / roken / slikken / snuiven / spuiten.

TOP

Soms komen wij in dit kader ook tegen dat er redenen zijn die serieus genomen zouden moeten worden maar deze voornamelijk het gebruik legitimeren. De genoemde [lage frustratietolerantie] en kickbehoefte en [zelfmedelijden] kunnen hier soms een rol spelen.
Aan de andere kant is het ook zo dat ons [menselijk denken] toch uiteindelijk voornamelijk bezig gaat om redenen te vinden die "goed praten" wat wij op het emotionele niveau van onze middenhersenen graag willen. Zo zie je bij verslaving vaak dat mensen uiteindelijk hele mooie redenen vinden om te gaan gebruiken of prachtige plannen hebben die uiteindelijk wel moeten gaan mislopen en die frustratie die is natuurlijk een pracht van een reden dat "iedereen toch wel begrijpt dat het nu 'logisch' is dat ik deze ene keer terugval". Uiteindelijk kunnen dergelijke manieren van redeneren soms gezien worden als een uitvlucht of een 'geplande terugval'.

De term "self-handicapping^*)note" is lastiger om uit te leggen. Letterlijk zou je het moeten vertalen met het "handicappen van jezelf". Maar waarom zou iemand dat nou doen?
Een onbewuste (!)reden waarom het voor sommige mensen met (psychische of lichamelijke) problemen prettig kan zijn om fors te gaan blowen of te gaan drinken is omdat het een prettige gevoel van controle geeft. Er is dan namelijk gelijk een reden waarom "ik tot niets meer kom". Als iemand door zijn depressiviteit niet meer in staat is om zichzelf aan te zetten tot het doen van dingen dan is het een prettiger idee om jezelf te vertellen dat je nergens toe komt omdat je aan het blowen/drinken (o.i.d.) bent, dan dat het zou zijn om voor jezelf hardop toe te geven dat het je niet lukt omdat je misschien wel depressiever bent dan dat je aan jezelf toe wilt geven.
Regelmatig komt het voor dat mannen die twijfelen aan hun potentie liever zeggen dat het "nou even niet lukt door de alcohol" dan dat zij naar de dokter gaan om te kijken of er iets aan hun (tijdelijke) erectiezwakte kan worden gedaan.
Het komt váák voor dat mannen of vrouwen liever denken "als ik gisteren niet zoveel had gedronken dan had ik die baan vast wel gekregen" dan dat zij eens gaan twijfelen aan de manier waarop zij hun sollicitatiegesprekken voorbereiden of hun opleiding laten verjaren.
Gebruik geeft zo (onbewust) een reden waarom je faalt. En het is vaak prettiger om een reden buiten jezelf te hebben waarom dingen mislopen dan dat je aan jezelf zou moeten gaan twijfelen.

Zo komt het dan ook regelmatig voor dat mensen er liever voor kiezen om hun eigen resultaat te ondermijnen. Eerder dan dat zij ervoor kiezen om de angst uit te houden dat ...dit resultaat misschien wel uitblijft.

TOP

Bovenstaande redenen om te gebruiken zijn op zichzelf niet per sé verwerpelijk. Het gaat er alleen om dat u voor uzelf bekijkt welke redenen bij u een rol spelen.
Immers, het is waarschijnlijk belangrijk om voldoende aandacht te besteden aan de redenen die tot gebruik leiden zodat u andere oplossingen kunt vinden. Veroordelen is dan 'de makkelijke oplossing'. Serieus naar nieuwe oplossingen zoeken is de uitdaging.

TOP

*)Jones EE, Berglas S

Control of attributions about the through self-handicapping strategies: the appeal of alcohol and the role of underachievement. Personality and Social Psychology Bulletin, 1978, 4, p.200-206

...terug naar de tekst

Auteur (Copyright): Hans R. J. West

Mag ik je mijn nieuwe project van harte voorstellen:[http://www.stopookmetdrinken.nl], ook wel bekend onder [CompuCoach Self Management Alcohol]...
Nog niet helemaal af maar serieuze bezoekers zijn welkom voor een testfase!

These pages, and all contents, are Copyright © 1996-2005 by
(New Media), Utrecht, Holland.
All rights reserved.

	Wegwijzer op deze HelpDisk	HelpDisk.nl
	Home-page van deze HelpDisk
	Inhoudelijke vragen