Het is niet dom om te vallen
|
Als u dit leest is waarschijnlijk een poging om uw verslaving te doorbreken niet gelukt. Dit artikel gaat over het plannen van de toekomsige pogingen.
Het plan dat je eerder had is dus helaas mislukt.
dus...Wat kunnen we veranderen?
Het is héél vervelend en we zouden allemaal willen dat het wel was gelukt maar het blijkt dus dat de route die je gekozen had niet heeft gebracht wat je ervan verwachtte... Dat is dus heel vervelend maar wat kunnen we daaruit leren en wat kunnen we daarvan lenen voor een volgende keer?
Slaap eerst je roes uit of probeer uw hoofd op een andere manier weer even helder genoeg te krijgen om na te denken.
Wacht er niet te lang mee om dóór te gaan met ontwennen maar als je nu nog sterk onder invloed bent dan heeft het niet zoveel zin om je nu enorm gemotiveeerd te gaan zitten voelen om te gaan stoppen. Het is een eigenschap van verslaving dat mensen weer kunnen bedenken dat zij beter kunnen stoppen ná dat zij weer gebruikt hebben.Als je daar nu toe in staat bent dan gaan we even kijken wat we kunnen leren van deze poging en welke dingen we kunnen lenen voor een volgende keer.
Allereerst (ook al voelt dat misschien niet zo op dit moment...) er zijn ongetwijfeld óók dingen goed gegaan. Dat klinkt misschien een beetje vreemd omdat ik natuurlijk helemaal niet weet wat er is gebeurd maar het is mijn ervaring dat mensen die terugvallen in hun verslaving een periode hebben waarin ze denken dat "het allemaal niet heeft gewerkt". En dat is eigenlijk bijna nooit ècht het geval. Alleen al het feit dat je bent begonnen aan een poging om te ontwennen is de moeite waard.
Het zou jammer zijn als je de dingen die je goed hebt gedaan weggooit omdat er ook dingen verkeerd zijn gegaan.
Mensen hebben bijvoorbeeld voor het eerst in hun leven geprobeerd om iemand in vertrouwen te nemen om te praten over de dingen die dwars zitten. En dat iemand daar niet begrijpend genoeg op heeft gereageerd, dat wil nog niet zeggen dat het geen goed idee was. Of als iemand voor het eerst aan anderen heeft gevraagd om er iets van te zeggen als u weer terug dreigt te vallen, dan is dat een goed idee, zelfs als daardoor een ruzie is ontstaan.
Als iemand voor het eerst uit zichzelf tegen een partner zegt dat er sprake was van een terugval en het niet probeert te verbergen, dan is dat waarschijnlijk een hele moedige zet. En dat is óók zo als die partner daardoor misschien heel erg boos of verdrietig (of beide) is geworden.
En daarmee komen we al snel op het gevoel van schuld.
Mensen voelen zich vaak heel erg schuldig omdat zij vinden dat het deze keer had moeten lukken. Het schuldgevoel is zelfs regelmatig een aanleiding voor een volgende terugval in het gebruik van het middel. Het gevoel van schuld is een gevoel dat het gevoel van eigenwaarde behoorlijk ondermijnd. Het gevoel dat je voor die ander wilt stoppen... en het is alweer niet gelukt.
Wat we daar misschien van zouden kunnen leren is dat het waarschijnlijk niet genoeg is om "voor een ander" de verslaving te ontwennen.
Schrijf eens voor uzelf op welke redenen u voor uzelf heeft om uw verslaving te doorbreken. Wanneer u voor uzelf weet waarom u wilt stoppen dan gebeurt er ineens iets anders. De zogenaamde 'locus of control' komt bij u te liggen. U bent dan aan het stoppen omdat u dat wilt, niet omdat het moet van andere mensen. Het draait er niet meer om dat u moet stoppen. het draait erom dat u voor uzelf op een rij krijgt waarom u wilt stoppen.
- Weinig subtiel, dat geef ik toe. Maar in trainingen pleeg ik nog wel eens te zeggen:
- "Op zoek naar schuld?..
- dan ben je eigenlijk samen
- gelijk al uitgeluld"
Nou kan het natuurlijk ook zijn dat de poging om de verslaving te ontwennen niet gelukt is omdat er andere mensen niet bepaald hebben meegewerkt.
Een mens is geen eiland. En ook al zullen mensen met een verslaving meestal goed ge-oefend zijn in het verstoppen van hun problemen, ook een versaafde mens is geen eiland.
Ik maak regelmatig mee dat mensen zeggen: "Ìk ben verslaafd, mijn partner/gezinsleden toch niet. Dus die moeten gewoon kunnen drinken..."
Leuk geredeneerd natuurlijk maar daarbij wordt dan wel vergeten dat iemand er wel ontzettend veel trek van kan krijgen. Of wat te denken van de partner die zich laat ontvallen "toen je nog gebruikte zeurde je daar niet over". Het zijn allemaal voorbeelden van [co-verslaving].
Ga voor uzelf eens na hoe u gesteund zou kunnen worden door de mensen om u heen (en pas er dan voor op dat u u niet te veel afhankelijk maakt van mede-gebruikers).
Dat deze manier niet gelukt is, dat betekent dat er twee dingen aan de hand kunnen zijn:-1- de manier waarop u geprobeerd hebt om te ontwennen is niet de meest optimale (bij u passende)...
-2- De stap die u in één keer probeerde te nemen was te groot.
De vraag wordt dan dus:
U kunt natuurlijk gewoon beslissen dat u toch niet wilt ophouden. Dat het te zwaar is, dat u het gewoon niet kunt...
- hoe kunnen we de stapjes kleiner maken?
(lees: [kleine stapjes])
- moeten we het gewoon nogmaals proberen?
- moeten we een andere route kiezen?
- waar kunnen we steun of hulp vinden?
En u weet ook waar dat op uit aan het draaien is, uiteindelijk...Het is uw keuze, het is uw leven...
Ontwennen is niet makkelijk
Maar is het makkelijk om verslaafd te zijn?
Auteur (Copyright): Hans R. J. West
| zelfhulp diskette "ik en mijn verslaving - self management" |
Mag ik je mijn nieuwe project van harte voorstellen:[http://www.stopookmetdrinken.nl], ook wel bekend onder [CompuCoach Self Management Alcohol]...
Nog niet helemaal af maar serieuze bezoekers zijn welkom voor een testfase!
These pages, and all contents, are Copyright © 1996-2005 by
(New Media), Utrecht, Holland.
All rights reserved.
| Wegwijzer op deze HelpDisk |
![]() HelpDisk.nl |
|
| Home-page van deze HelpDisk | ||
| Inhoudelijke vragen |