De optimumkromme...
Niets nieuws, en eigenlijk enorm bekend maar toch vaak vergeten. Veel mensen gaan ervan uit dat de relatie tussen input en resultaat rechtlijnig is. Anders gezegd: als je er meer instopt, dan krijg je meer resultaat.
Dat is niet zo!
In de biologie, in de psychologie, in de systeemtheorie kennen we de optimumkromme.
Bijvoorbeeld in de sportfysiotherapie kennen we het effect van overtraining, als een te intensieve training het soms nodig maakt dat er maandenlange rust moet worden genomen om weer tot optimale resultaten te kunnen komen. In de economie kennen we de wet van de verminderde meeropbrengst die laat zien dat meer investeren niet automatisch leidt tot meer winst. In de psychotherapie en in het counselen is het evenwicht belangrijk tussen het 'verdrinken' in emoties en te weinig aandacht voor emoties (rationaliseren). In de supervisie bij dreigende burnout verschijnselen is duidelijk dat meer afwezigheid van de werkplek niet automatisch leidt tot een verkorting van het genezingsproces. En in ons dagelijks taalgebruik kennen we de spreekwoorden als "de waarheid ligt in het midden."De wet van de verminderde meeropbrengst
De econoom Heertje legt het wel duidelijk uit met zijn vergelijking met het aantal medewerkers in de houtzagerij. Ééén houtzager in de houtzagerij geeft een bepaalde productie, twee maken dat er meer dan twee keer zoveel kan worden geproduceerd omdat ze samen werken. Drie medewerkers maken dat er weliswaar meer kan worden geproduceerd maar de winst is niet zo groot als bij de stap van één naar twee medewerkers. De vierde medewerker geeft eigenlijk niet zo veel extra winst meer en wanneer een vijfde wordt aangenomen in dezelfde ruimte dan zakt de productie zelfs omdat ze voor elkaar voeten beginnen te lopen. Als ik dan een zesde of een zevende werknemer 'aanschaf' dan is de kans zelfs vrij groot dat ze veel minder produceren en dat er voortdurend mensen naar de dokter moeten omdat mensen tegen elkaar aan gaan lopen en er ledematen in de zaag terechtkomen.Levende organismen, open systemen hebben een optimumkromme. Het verband tussen inspanning of investering en het resultaat daarvan is niet rechtevenredig maar verloopt via een kromme curve. Aanvankelijk geeft het vergroten van de input een verbetering van de output en dan kan het verloop verder een mooie parabool zijn of een scheve verdeling, maar ergens ligt een optimum en méér 'input' geeft vervolgens alleen maar een vermindering van de 'output'.
In het kader van hulpverlening is het waarschijnlijk van belang dat u even stil gaat staan bij het gegeven dat méér inspanning niet automatisch betekent dat er meer resultaat wordt bereikt. Veel mensen met overbelastingsklachten hebben maar een oplossing gehad voor de probleem-perioden is hun leven: harder werken!
En het moet gezegd. Het zal ongetwijfeld vruchten hebben afgeworpen. Maar soms moet er naar andere oplossingen worden gezocht. Harder werken zou wel eens kunnen veroorzaken dat u uzelf voorbij het optimum belast. Misschien geeft een (korte of langere) rustperiode wel veel meer resultaat.
Hiermee bedoel ik dus niet dat u verder maar stil moet gaan zitten ([Zwart/Wit-denken] is een andere veel gemaakte fout). Ik hoop u juist aan te moedigen om het optimum te zoeken. Misschien is er wel een hele andere manier van inspannen gewenst en zeer waarschijnlijk is er (veel) meer te bereiken door te werk te gaan met meer aandacht voor het optimum.
Feeling voor, en kennis van uw klachten/problematiek is daarvoor waarschijnlijk een vereiste.
Sterkte bij uw zoektocht naar het optimum.
Auteur (Copyright): Hans R. J. West
These pages, and all contents, are Copyright © 1996-2005 by
(New Media), Utrecht, Holland.
All rights reserved.
| Wegwijzer op deze HelpDisk |
![]() HelpDisk.nl |
|
| Home-page van deze HelpDisk | ||
| Inhoudelijke vragen |
inhoud: Hans R.J. West
layout: H@ns
Copyright & Disclaimer , 20000527