TOP
Onvoorwaardelijke liefde deel twee
[(deel 1 gaat meer over onvoorwaardelijke liefde in relaties)]
Als je realistisch naar onvoorwaardelijke liefde gaat kijken dan wordt het steeds lastiger om de onvoorwaardelijkheid van de liefde te herkennen. Het kan immers toch kapot. Dan is er toch een voorwaarde waar aan voldaan moet worden?
uestion: Is het dan cynisch om te stellen dat onvoorwaardelijke liefde niet bestaat? Je zou kunnen stellen, wanneer je dit analyseert en open snijdt met de scherpe scalpel van de ratio, dat onvoorwaardelijke liefde een schrijnende leugen is. Een poging om onszelf moed en rust in te praten. Dag in dag uit bewijzen op de klippen gelopen relaties dit gelijk. Mensen die het dagelijks onderhoud aan hun relatie niet hebben bijgehouden kunnen hun droom ineens ruw verstoord zien. De zekerheid waar zij in leken te leven valt plotseling vies uit elkaar.
- So it begins with a blessing,
- but it ends with a curse
- Making life easy,
- but making it worse.
- Just turn urn to your partner and say:
- "How does it seem, sugar?"
- She'll look at you and say:
- "Get out of my dream..."
- Why? Why? Why?
- Why are we sleeping???
- &
- Kevin Ayers - Once I Awakened-
Prozaïsch worden hele boeken bolgeschreven over de moederliefde waar we met zekerheid op kunnen bouwen. De onbaatzuchtigheid van de ouder die maakt dat wij ook emotioneel niet hoeven te twijfelen over ons recht om te bestaan. Maar waarom is het dan z'n geweldige verademing voor veel vrouwen toen zij Daphne Dekker eindelijk konden horen praten over het gegeven dat zij zich als een flatgebouw voelt met haar zwangere buik. Helemaal geen toonbeeld van vrouwelijkheid en liefde maar zwaar van het vastgehouden vocht en met dikke enkels... Waarom zien zo veel mannen hun vrouw niet meer als aantrekkelijke partner wanneer zij hebben meegemaakt met hoeveel oergeweld en bloed en slijm een kind uitgeperst moet worden door een opening die daar maar heel beperkt op berekend is. "Alsof je je onderlip over je hoofd heen probeert te trekken..." zegt Daphne fijntjes.
- wordt me op dit moment soms wat twijfelachtig gevraagd wanneer ik spreek over de pracht van onvoorwaardelijke liefde...
Maar later dan, als ie eenmaal geboren is... en het geen huilbaby is door een middenoorontsteking of als de hormonen niet in de war zijn geraakt door de bevalling met een postnatale depressie als gevolg.
Oh, ik ben weer cynisch want het gaat toch ook vaak goed? Natuurlijk gaat het vaak goed en niet iedereen maakt mee dat pa door een reorganisatie wordt wegbezuinigd zodat er verder opgegroeid moet worden in een achterbuurt met alle gevolgen voor de vriendjes die vanaf dat moment mee gaan spelen in de vorming van dit kind. Of juist de regelmatige bevorderingen die pa of ma mee maakt waardoor keer op keer verhuisd moet worden op et moment dat het kind zich begint te hechten.
Meestal gaat het zelfs goed. Maar het gaat ook vaak verkeerd. Wat denk je wat er gebeurt met moederliefde als de crackverslaafde dochter voor de vierde keer met de installatie en de kleuren TV uit huis blijkt te zijn gewandeld...
Hoe moet je jezelf opstellen tegenover de heroïne verslaafde zoon die zijn zuster al een paar keer heeft opgelicht? Moet je hem iedere keer geld geven terwijl je weet dat het bedrag in dope wordt omgezet. Hoe veel je 'm ook geeft om zijn leven opnieuw op poten te zetten...
Oh, dat zoiets gebeurt dat laat op zich al zien dat er iets mis is gegaan in de opvoeding? Dat kind heeft zelf geen onvoorwaardelijke liefde meegemaakt en daardoor is het op het verkeerde pad geraakt? Hm, da's natuurlijk een redenatie waar lastig iets tussen te brengen is. Toch valt wel op dat je die manier van redeneren het meeste hoort onder ouders van kinderen die toch vrij aardig terecht zijn gekomen... En natuurlijk zijn dat de meesten.Get! Wat wordt ik depri van die voorbeelden van jou!
Toch is dat niet mijn bedoeling...
Onvoorwaardelijke liefde bestaat namelijk wel.
Ik wil je niet depri praten of cynisch zijn. Want natuurlijk bestaat onvoorwaardelijke liefde! Mensen ervaren het dagelijks in de kerk van allerlei Goden. Mensen ervaren het van hun moeder, zelfs al heeft die moeder het even helemaal gehad met alles. We zien het in de ogen van onze lief als ze ons aankijkt. Onvoorwaardelijke liefde bestaat! Dat kan je toch voelen! En daar zit misschien precies de crux. Wanneer we onvoorwaardelijke liefde gaan beoordelen op het uiteindelijk resultaat dan kunnen we niet anders dan met de walging van Sartre concluderen dat het niet bestaat. Maar wanneer we durven erkennen dat de werkelijkheid gelaagd is, dat de emotionele werkelijkheid niet noodzakelijkerwijs synchroon loopt met de objectieve werkelijkheid, dan krijgen we ineens ook oog voor de prachtige emoties die we kunnen voelen.
Dat van alle huwelijken het overgrote deel zal eindigen in een echtscheiding... betekent dit dat al deze mensen hebben staan liegen toen zij elkaar beloofden om elkaar een leven lang lief te hebben?
Of was het misschien een belofte die misschien wat groot was om toe te zeggen. Maar was het op dat moment wel een absoluut oprecht en prachtig gevoel. Als we het niet langer gaan zien in de termen van een objectieve existentialistische werkelijkheid, dan bestaat onvoorwaardelijke liefde niet. Nee, met name de zekerheid die we er in zoeken die bestaat niet objectief. Maar tegelijkertijd is de beleving om die zekerheid bij iemand te ervaren een prachtig gevoel.
Wanneer we glimlachend kunnen kijken naar al ons geklooi... wanneer we glimlachend en met een beetje liefde*)note kunnen kijken naar al onze onbeholpen pogingen om een leven vorm te geven, inclusief onze eigen stommiteiten en al onze geniale invallen... dan is de onvoorwaardelijke liefde een hartverwarmende emotie.
- *)met een beetje liefde
- En natuurlijk kan u hier argumenteren dat ook ik mij schuldig maakt aan een cirkel redenatie: Als ik liefdevol kijk, dan zie ik liefde. Als ik de werkelijkheid met de bril van de droge analyse bekijk dan zie ik bij veel mensen droogte, de beschreven walging en zelfs wanhoop.
Ik geloof inderdaad niet dat we als mens de werkelijkheid zonder bril kunnen bekijken (zie bijvoorbeeld de [BESM-theorie]). Dus dat zal ik dan ook wel niet kunnen. En inderdaad maakt dat de kans op cirkelredeneren groot.
Vandaar dat ik dit stukje ook in de ik-vorm heb geschreven. het zijn mijn cirkelredeneringen
- ...terug naar de tekst
![[^]](../pics/pylupsml.gif)
Auteur (Copyright): Hans R. J. West
These pages, and all contents, are Copyright © 1996-2005 by
(New Media), Utrecht, Holland.
All rights reserved.
![[wegwijzer]](../pics/kompas.gif){kind=small} |
Wegwijzer op deze HelpDisk |
 HelpDisk.nl |
![[HelpDisk]](../pics/smlhelpd.gif){kind=small} |
Home-page van deze HelpDisk | |
![[antwoorden]](../pics/lampje.gif){kind=small} |
Inhoudelijke vragen |
![[ design by: H @ n s ]](../pics/dsignhns.gif){kind=small}
inhoud: Hans
R.J. West
layout: H@ns
Copyright & Disclaimer , 20040905