Relaties en hun problemen

Theorie: Is onvoorwaardelijke Liefde een mythe of is het mogelijk...

inhoud:

• Inleiding
  • Voorbeeldjes:
• Zielig hè?
• Onvoorwaardelijke liefde bestaat!
  • Relaties waarin je elkaar test, die bestaan niet

nswer: Nou, er zijn een hoop verliefde mensen die duidelijk voelen dat het mogelijk is. En er zijn genoeg oude van dagen die een leven lang bij elkaar zijn die hun kleinkinderen zeggen dat het bestaat.
Tegelijkertijd sneuvelen er op dit moment meer huwelijken dan dat er blijven bestaan "tot de dood erop volgt".

TOP

Waarschijnlijk moeten wij voor het beantwoorden van deze vraag toch stil staan bij de mogelijkheden en de onmogelijkheden van een mens...

Waarschijnlijk moeten we ook accepteren dat er tegelijkertijd meerdere waarheden kunnen bestaan. Niet dat de één meer waar is dan de ander. Niet dat de ander alleen geldt als de één 'net even weg is'.
Nee, meerdere waarheden die tegelijkertijd en even 'waar' zijn. Denk even aan de dingen die ik heb geschreven in [het mens-paard-krokodil-model].
Het blijft lastig voor ons om te begrijpen maar er is tegelijkertijd een rationele, verstandelijke en begrijpelijke werkelijkheid die náást een dergelijke werkelijkheid bestaat: de emotionele werkelijkheid.

Niet eenvoudig te begrijpen in het begin maar bepaalde gebeurtenissen kunnen tegelijkertijd rationele (denken) en emotionele (gevoelens) reacties hebben ... en die hoeven absoluut niet paralel te lopen aan elkaar. Als mens kunnen wij tegelijkertijd bang zijn en een hele duidelijke reden hebben vastgesteld die ons zonneklaar laat zien dat er eigenlijk geen redenen zijn om zo angstig te zijn.
Het is maar weer een voorbeeld van de manier waarop ons brein werkt.

Met name sinds dat de psychotherapie in de 60-er en 70-er jaren meer "in de mode" is gekomen, is er in ons denken en praten weer meer aandacht gekomen voor de onvoorwaardelijke liefde. Niet dat er van je gehouden wordt omdat je iets goed hebt gedaan, niet omdat je jezelf mooi hebt gemaakt of aan andere voorwaarden hebt voldaan maar gewoon, omdat je bent wie je bent...
onvoorwaardelijke liefde.

Maar daaromheen zijn inmiddels ook allerlei mythen ontstaan. "Ik wil onvoorwaardelijke liefde" is een veelgehoorde wens onder singles op zoek naar een relatie. Maar is dat wel zo reëel?

Voorbeeldjes:

Een man die na vier jaar huwelijk eigenlijk op geen enkele manier nog aandacht schenkt aan zijn vrouw. Werk is belangrijker dan haar verjaardag en als hij met z'n vrouw vrijt dan is dat even snel-op-en-neer. Hij eet het eten dat zij heeft klaargemaakt, drinkt zijn pils bij het voetbal op de TV en neemt haar nooit meer mee uit ... En nu is hij natuurlijk wel heel erg gekwetst in zijn eer omdat zij een minnaar heeft die haar wèl aandacht geeft.

Een vrouw die, eenmaal getrouwd, het gevoel heeft 'onder de pannen' te zijn. Ze versloft zichzelf en haar lichaam dat vroeger aantrekkelijk was slibt langzaam dicht. De hobbezak om haar lijf "omdat het zo lekker zit" en na haar eerste kind deed zij nooit meer een buikspieroefening. Patat en snoep voor de kinderen zijn natuurlijk niet zo goed voor de lijn maar ook wel heel erg lekker... Als haar man haar na een paar jaar minder aandacht begint te geven dan gaat ze zeuren om aandacht. Zij is trouwens natuurlijk ook wel ècht erg zielig omdat haar man vorige week plotseling heftig verliefd is geworden op een collegaatje dat nog moeite voor hem doet.

TOP

En de kans is niet eens denkbeeldig dat zij een therapeut vinden die hun begeleidt in het moeizame proces om te accepteren dat hun partner hun zo maar in de steek liet ...
Want wat gebeurde er toen de echtgenoot/-genote zei: "Schat ik hou van je maar nou moet je toch eens wat aan je uiterlijk doen" of "Lieverd, ik wil mijn leven met je delen maar als je niet meer aandacht aan me gaat besteden dan neem ik een minnaar/minnares." De kans is groot dat er werd geantwoord met: "Je houdt niet van me!"

De kans is ook niet gering dat zij door vrienden of vriendinnen in hun omgeving zielig worden gevonden of dat zij worden opgebeurd met goed bedoelde adviezen. Dat duurt dan een poosje, tot ook zij genoeg krijgen van de slachtoffer-houding van zo iemand.

TOP

Jazeker, mensen kunnen onvoorwaardelijk van elkaar houden.
Maar dan draait het dus wel om menselijke liefde. Want het is een mens met al zijn/haar beperkingen die van je houdt. Dus het houdt ergens op als je er niet voor zorgt (met z'n tweeën).
Natuurlijk is het heel belangrijk voor en relatie om het verschil te kennen tussen een 'voorwaardelijke' en een 'onvoorwaardelijke' manier om jouw liefde te betuigen (lees: [T.A. over strooks en filters]). Het maakt een wereld van verschil hoe jij jouw liefde kenbaar maakt.
Het is zo dat bijna ieder mens een hele oprechte, eerlijke behoefte kan hebben aan iemand die ons "absoluut en voor de volle 100% lief heeft, wat we ook doen".
En dat is eigenlijk de definitie van "onvoorwaardelijke liefde". Wàt we ook doen, degeen die onvoorwaardelijk van ons houdt die houdt van ons om "wie we zijn met onze fouten", niet om wat we (goed) doen ...
Tegelijkertijd en even zo "waar" is het dat we nou eenmaal een mens als partner hebben. En mensen (dat weten toch van onszelf ook maar al te goed) die hebben fouten, en vooral, die hebben beperkingen.
Misschien zouden ze wel willen maar zijn ze er gewoon niet toe in staat om werkelijk op een onvoorwaardelijke manier van iemand te houden ...
Onze partner kan best een beetje "tegen vallen" en dan kunnen we er toch nog ontzettend veel van houden. Aan de andere kant is het óók zo dat het zoeken van een partner eigenlijk een behoorlijk egocentrisch gebeuren is. We zoeken een partner in een bepaalde leeftijdsklasse, van een bepaald niveau, met een zekere levenservaring. Aanvankelijk lijkt het allemaal nogprecies te kloppen en het is makkelijk om van jouw partner te houden. In de maanden die daarop volgen ontstaat er al een zekere schifting
Hij zet de vuinisbak niet buiten, zij blijkt minder vaak haar uitnodigende ondergoed te dragen als verwacht ... Ook al vinden wij het vervelend om dat hardop toe te geven maar als we eerlijk zijn dan geven we het toe: "onze partner is niet wat we ervan gedroomd hadden."

En daarmee zijn we gelijk aaneland op een van de centrale problemen in veel relaties.

Relaties waarin je elkaar test, die bestaan niet

Soms zie je echter dat mensen zó aan zichzelf twijfelen dat zij zich niet kunnen voorstellen dat er iemand anders van ze houdt. Omdat zij dat niet kunnen geloven gaan zij hun partner(s) op de proef stellen. Zij maken het (onbewust) hun partner steeds lastiger om iets te kunnen vinden waar hij/zij blij mee zou kunnen zijn. En vervolgens komt het verwijt: "jij bent helemaal niet blij meer met mij!"
Bedenk jezelf bij dergelijke testen wel, dat de basis van de relatie nou dus blijkbaar zó ongelijkwaardig is geworden dat de één testjes kan gaan uitvoeren met de ander. Als dat liefde is...
Vandaar dat ik zeg "relaties waarin je elkaars liefde gaat testen, bestaan niet" want dat verdient het woord 'relatie' niet meer. Ga je partner niet op de proef stellen maar zeg dat je twijfelt en heb het daar dan over. Iemand anders kan immers jouw eigen twijfel niet wegnemen. Voor je eigen twijfels moet je zelf zorgen.
En zelfs als de sleur een beetje toeslaat... laat je partner eens weten dat hij/zij nog altijd degeen is waar jij van houdt.
Zomaar tussendoor.

Het is niet voor niets dat een Loesje poster uit 1985 dit risico fijntjes benoemde met:

Echtgenoot

is de verleden tijd van

Echt genieten...

Loesje

Auteur (Copyright): Hans R. J. West

These pages, and all contents, are Copyright © 1996-2005 by
(New Media), Utrecht, Holland.
All rights reserved.

	Wegwijzer op deze HelpDisk	HelpDisk.nl
	Home-page van deze HelpDisk
	Inhoudelijke vragen

Copyright & Disclaimer , 20000809