MPK-model

Uitleg: Meerdere lagen ... meer mogelijkheden.

inhoud:

• Inleiding
• Visualisatie

What a piece of bread looks like
depends on whether you are hungry
or not.

Jallaludin Rumi (Persisch poëet, 13th cent.)

Inleiding

Als gezegd in [het artikel over het Mens - Paard - Krokodilmodel van ons zenuwstelsel]: informatie wordt op verschillende niveaus in ons zenuwstelsel verwerkt. Doordat onze hersenen zich in verschillende gebieden met verschillende problemen bezig houden kunnen er op basis daarvan dus ook verschillende zinnige beslissingen worden genomen. Een goed voorbeeld hiervan zijn "de reflexen": als ik mijn vinger brand aan het fornuis dan heb ik mijn hand al terug getrokken voordat ik weet wat ik eigenlijk deed. Dan kan ik niet gaan wachten op mijn hersenen die moeten gaan bedenken dat een roodgloeiend fornuis waarschijnlijk wel heet zal zijn, of wachten op een calculatie over het aantal huidcelletjes dat inmiddels het kookpunt bereikt hebben ... In een reflex heb ik mijn hand al terug getrokken, zelfs nog voordat de pijnprikkels zelfs in mijn hersenen zijn aangekomen. Het niveau van het ruggemerg heeft de noodsituatie waargenomen en al gehandeld voordat ik er over heb kunnen nadenken.
Een ander voorbeeld is dat er bij voorbeeld een verhaal gaat van een student die zich een opdracht had gesteld in zijn studietijd waar hij niet uit kwam. Het probleem was te complex, zelfs de professoren van die tijd hadden er nog geen antwoorden op. Hij moest de vraag laten vallen en zijn scriptie over een ander onderwerp schrijven. Het verhaal gaat verder dat hij jaren later ineens zou zijn wakker geschrokken met het antwoord van de vraag in zijn hoofd. Een antwoord waar hij inderdaad een grote prijs voor heeft gekregen. In zijn onderbewuste zou hij al deze jaren zijn bezig geweest met deze vraag tot uiteindelijk het antwoord gevonden was en dat bewust werd ...
Een sterk verhaal natuurlijk maar het wordt wel ondersteund door onderzoeken met zogenaamde "split-brain" patiënten die bewijzen dat verschillende delen van het brein tegelijkertijd met verschillende taken bezig kunnen zijn. En dat kunnen dus ook delen van ons brein zijn die geen aansluiting hebben bij die delen van het brein die gebruikt worden voor het gesproken woord. Met gewoon nadenken kunnen we deze delen van het brein niet bereiken en dat is eigenlijk jammer. Maar de zogenaamd "onbewuste" mogelijkheden van een mens (onderbewust of bovenbewust) kan je soms wel bereiken met andere technieken.

TOP

Visualisatie is er daar één van. Mensen hebben de mogelijkheid om zich dingen voor te stellen, en zij kunnen leren om de dingen die zij fantaseren als het ware "voor zich te zien" of "om zich heen te horen" alsof zij een tape in hun hoofd afdraaien. We kunnen proberen om dat heel gericht en resultaatgericht te doen maar we kunnen deze fantasie mogelijkheid ook gebruiken als wij dagdromen. Met name als we niet te veel proberen te sturen dan kunnen er soms delen van ons brein een bijdrage leveren aan de beelden die anders (letterlijk) "niet aan het woord" zouden komen. Sommige onderzoekers menen zelfs dat dergelijke visualisaties van invloed kunnen zijn op van allerlei processen in het lichaam en dat het bij voorbeeld van belang is om de weerstand van het lichaam "voor te stellen" om zo het immuunsysteem te sterken.
Maar een andere manier die in ieder geval bruikbaar kan zijn is dat je middels deze dagdroom technieken "een hulp in jezelf" kan vinden. Als wij ons niet te veel aan de feiten vasthouden dan kunnen we ons door een metafoor uit zo'n dagdroom ineens op een nieuwe manier aankijken tegen de problemen die we hebben.
U kan uzelf voorstellen dat u zich in een landschap bevindt dat een beetje weergeeft hoe voor jou de situatie momenteel is. Daarbij kan u uzelf hele reële vragen stellen zoals bij voorbeeld: wat is nu het weer, zijn er wolken of schijnt de zon zijn er in het landschap van dit moment hoogten of dalen, wat is het terrein, hoe is de begroeiing etc. etc. Mogelijk ziet u het voor u, misschien hoort u de geluiden, ruikt u geuren die worden meegevoerd met de wind of voelt u de wind op uw huid. Misschien is het zo dat u alleen maar weet dat het er is zonder dat u het zo ziet, hoort, ruikt of misschien ziet u het voor u in woorden. In dit landschap kunt u zien hoe er een pad loopt. Een pad dat omhoog loopt naar een heuvel die het hele terrein overziet. Het lijkt daar wel wat lichter te zijn dan in de omgeving. Loopt dan dit pad op en daar is een punt van helder licht te zien ... Misschien ontstaat er een gezicht omheen, misschien ook niet. Dat kan prettig zijn maar het is niet belangrijk als u zoiets niet ziet. Ga ertegenover zitten en bekijk eens welke vragen er vanzelf boven komen. Ga niet proberen om "slimme vragen" te bedenken ... Veel belangrijker is om te kijken wat er vanzelf boven komt. Hij of zij tegenover u, die begrijpt de werkelijkheid waar u in leeft en heeft mogelijk hele praktische tips (of mogelijk ook juist wat meer cryptische/versleutelde antwoorden).

Probeer het eens ... soms is het een techniek die even oefening nodig heeft en moet u het een paar keertjes proberen voordat het een beetje "vanzelf" begint te lopen ...

U kunt visualisatie ook gebruiken om gedachten in bedwang te houden. Soms kunnen zogenaamde "negatieve gedachtencirkels" het leven verzuren. Het heeft lang niet altijd zin om tegen uzelf te zeggen dat u ergens "niet meer over moet denken". Dingen die je probeert weg te drukken komen vaak alleen maar sterker terug (de "witte beren").
Een betere manier van werken kan dan zijn om u zo levendig mogelijk voor te stellen hoe het onderwerp van de gedachte in een blauwe doos wordt gestopt met de [intentie] dat er nog aandacht aan zal worden besteed ... maar niet nu, nu is bij voorbeeld eerst tijd voor ontspanningsoefening voor het behouden van het evenwicht tussen spanning en ontspanning. Een andere goede methode kan zijn om uzelf zo levendig mogelijk voor te stellen hoe het onderwerp van de gedachte in een luchtbel zit en met de wind wordt meegevoerd om aan de horizon te verdwijnen. U doet niets anders dan 'm nakijken (niet duwen, niet gooien, gewoon laten gaan) ... Dikke kans dat de gedachte dan gelijk weer terug komt ... niet boos worden op uzelf maar gewoon opnieuw de gedachte weg laten vliegen ... en weer ... en weer.

Auteur (Copyright): Hans R. J. West

     

These pages, and all contents, are Copyright © 1996-2005 by
(New Media), Utrecht, Holland.
All rights reserved.

	Wegwijzer op deze HelpDisk	HelpDisk.nl
	Home-page van deze HelpDisk
	Inhoudelijke vragen

Copyright & Disclaimer , 20010818