Emotionele intelligentie (Psychoeducatie)

Praktijk: Langdurige woede en ergernis

inhoud:

• Inleiding
• Andere Emoties?...
• Het verlies accepteren
• Aanval of verdediging
• Kom in actie

uestion: Reeds lang zit ik in een situatie, waardoor ik mij steeds erger en boos maak. Ik weet dat het geen zin heeft, en vooral zonde van mijn humeur en tijd is. Zodra ik mij ontspan of niet echt bezig ben ga ik me weer ergeren. Ik zoek veel afleiding etc. Soms ga ik er teveel van door drinken, roken. eten etc. Weet iemand van jullie iets daaraan te doen, behalve de tijd...

nswer: U maakt het niet eenvoudig voor ons om op een duidelijke manier te antwoorden op uw vraag. Doordat wij inhoudelijk niets over de situatie weten die u boos maakt is het ingewikkelder om daar iets bruikbaars over te zeggen.
We kunnen dus alleen een algemeen antwoord geven.

TOP

Tijd alleen is namelijk niet altijd voldoende. Het gaat erom wat er gedaan wordt met die tijd.
Er kunnen een aantal redenen zijn voor het optreden van woede en ergernis.
Een eerste belangrijke reden wordt vaak over het hoofd gezien. Namelijk dat het eigenlijk helemaal geen woede of boosheid is. Iedereen heeft namelijk favoriete emoties en 'taboe-emoties'. Nou komt het heel erg vaak voor dat de taboe-emotie als het ware wordt omgevormd tot boosheid.
Mensen die oprecht naar hun boosheid kijken, die moeten regelmatig bekennen dat het niet in eerste instantie om boosheid gaat maar dat deze boosheid een soort van ombuiging is van een andere emotie. Evenzogoed als sommige mensen zeggen "ik ben niet boos, ik ben verdrietig" (terwijl ze eigenlijk irritatie voelen), zo komt het ook veel voor dat mensen eigenlijk verdrietig zijn, of bang en dat zij dat dan met een hoop adrenaline overschreeuwen en zichzelf zo opdraaien dat zij zelf oprecht gaan geloven dat zij boos zijn.
Een eerlijke zoektocht kan daarvoor nodig zijn. Maar het loont de moeite want verdriet dat er uit komt als boosheid, die wordt nooit getroost. Dus dan blijft het een boosheid die maar voort gaat duren.
Het is niet voor niets dat Kübler-Ross de boosheid beschreef als één van de fasen van het [rouwen].

TOP

Verder is boosheid natuurlijk een emotie die typisch te maken heeft met als verlies (verlies van -persoonlijke- ruimte, verlies van gevoel van zelfwaarde). We worden immers meestal boos om dingen die we zijn verloren; dingen waar wij van vonden dat zij van ons waren? Meestal zijn we toch boos op de mensen die ons iets (lijken te) hebben afgepakt?
Als u merkt dat u langdurig boos blijft dan kan het zijn dat u langdurig in een situatie blijft zitten waar u dingen worden afgenomen. Nou heb ik natuurlijk geen overzicht over de situatie. Maar weet u zeker dat u die prijs wilt betalen? Is hetgeen u is afgenomen zoveel boosheid waard?...
Misschien is het wel tijd om het verlies als 'pech' te boeken. Onder het motto: "iedereen heeft wel eens pech (en sommige mensen hebben helaas veel pech)" kan het verstandig zijn om sommige verliessituaties maar te accepteren en te verhuizen naar een situatie die meer mogelijkheden tot geluk in zich heeft?

TOP

Soms is boosheid ook terecht en verdient(!) er iemand een echte aanval of is een goede verdediging op z'n plaats. Dan kan het handig zijn om eerst fysiek wat stoom af te blazen zodat je niet in een nodeloze spiraal terecht komt waarin de een alleen maar bozer wordt op de ander en weer terug (als boosheid niet op een goede manier naar buiten komt is de kans groot dat er alleen maar boosheid terugkomt).
Zoek een passende manier om wat stoom af te blazen. Ga even sporten, een stuk rennen, scheur een krant doormidden of schop tegen een bal als je meer iemand bent die de dingen omtrapt, wring een handdoek uit als je eerder een 'wurger' bent (verschillende mensen doen verschillende dingen uit boosheid), schaf een boksbal aan als je het prettig vindt om te stompen of met een stok te slaan. En als je dan wat van de stoom hebt afgeblazen dan kan je vaak net iets rustiger een volgende stap doen om iets met de boosheid te doen.

TOP

Waarmee ik ben aangekomen bij de kern van mijn betoog: neem stappen! Alleen of met vriend(inn)en, zelf of met hulp van een therapeut(e) maar kom in actie. Want woede gaat alleen maar onderhuids en verziekt alle andere emoties op den duur als zij te lang gaat duren.
Het ondermijnt vaak het vermogen om jezelf(!) te waarderen en daardoor (zoals u al beschrijft) wordt het moeilijker om weerstand te bieden aan verslavingen. En verslaving lijkt mij een hoge prijs.
Overigens zorgt [verslaving] (doordat de pijn van de verslaving nog wordt opgeteld bij de redenen om boos te zijn) voor extra boosheid en zo loop je het risico om inderdaad een vicieuze verslavingscirkel op te starten.
Het ondermijnt het vermogen om lief te hebben en niet alleen dat, het ondermijnt het vermogen te hopen. En als iemand het vermogen verliest om te hopen, dan is er aan twee belangrijke voorwaarden voldaan om depressie te ontwikkelen: boosheid die niet ge-uit wordt en hoop die verloren is.

Tot slot, om u aan te moedigen, misschien, een spreuk:

Een groot mens is hij, die

zijn kinderhart nimmer verliest.

Meng-Tse

Auteur (Copyright): Hans R. J. West

These pages, and all contents, are Copyright © 1996-2005 by
(New Media), Utrecht, Holland.
All rights reserved.

	Wegwijzer op deze HelpDisk	HelpDisk.nl
	Home-page van deze HelpDisk
	Inhoudelijke vragen

Copyright & Disclaimer , 20000409