Verslaafd aan de verslaafde

Terminologie: Uit Amerika: een "Intervention"

inhoud:

• Het gaat om de liefde
• Valkuilen & risico
  • Vals sentiment
  • Open rekeningen
  • Lek-energie
  • Afwezigen
  • Belangrijk: Het uitspreken van hoop is niet hetzelfde als eisen stellen!
  • Risico: al je kruit in één keer verspeeld...
• TIP!
• Voor de omgeving van de verslaafde zelf

nswer: Een intervention (vertaald dus "interventie") is de laatste tijd aan het overwaaien uit Amerika

De intervention is een laatste poging om iemand te motiveren om zijn/haar verslavingsproblemen serieus te nemen en er aan te gaan werken.

TOP

Als je een Amerikaan vraagt om samen te vatten hoe een intervention bedoeld is dan zegt hij: "a shower of love". Dat klinkt in ons kikkerland misschien inderdaad een beetje Amerikaans maar het is wel de kern van het hele gebeuren.
Een intervention is een bijeenkomst waar de verslaafde naartoe wordt gelokt of wordt uitgenodigd en waar iedereen is uitgenodigd die iets om hem/haar geeft. Dat kunnen mensen zijn uit de jeugd, dat kunnen menen zijn van school, dat kunnen mensen zijn van het werk of zelfs van het werk waar iemand is ontslagen in verband met zijn/haar gebruik. Waar het om gaat is dat iedereen die komt het goed voor heeft met de verslaafde. Misschien heeft iemand hem het huis uit moeten sturen of misschien, als gezegd, moeten ontslaan of een echtscheiding moeten opstarten.
Waar het om gaat is dat iedereen laat weten dat zij geen medelijden kennen voor de persoon in kwestie zolang de verslaving blijft bestaan en dat zij daar zijn uit liefde voor de persoon die zij kenden zonder gebruik. Dat zij daar zijn omdat zij het iemand gunnen dat hij/zij zijn verslaving doorbreekt en ontwent en door kan groeien op al zijn/haar levenservaringen. Dat zij er willen zijn voor de mens die zij lief hebben inclusief de verslaving maar zonder het verslaafde gedrag en dat zij het beste gunnen.

Het kan belangrijk zijn om met de genodigden een dergelijk moment even goed voor te bespreken want bij een intervention is het belangrijk dat iedereen de elfde boodschap geeft.
Iedereen moet gericht zijn op het teruggeven van de verantwoordelijkheid voor zijn/haar eigen leven. Vertel over de pijn die iemand heeft gedaan door zich meer bezig te houden met de verslaving dan met zijn verantwoordingen tegenover de omgeving. Vertel over de ongelukjes, de bijna ongelukjes, de gevaren waarin iemand zelf, maar ook anderen terecht zijn gekomen doordat iemand zijn verslaving belangrijker vond. Vertel iets over de angst die je hebt gehad. Maar ga dan niets verwijten en wordt niet boos.
En eindig allemaal met het uitspreken van de hoop dat iemand de dingen gaat doen en de behandeling toelaat die nodig zijn voor de ontwenning van die verslaving.

TOP

Er zijn wel een aantal valkuilen & risico's waar rekening mee moet worden gehouden. Als gezegd, het is wel verstandig om dat met elkaar door te praten.

Vals sentiment

Een eerste probleem dat goed moet worden doorgepraat is dat er gén sprake moet zijn van "vals sentiment" op een dergelijke bijeenkomst. Iedereen uit zijn eigen emoties op een eigen manier maar op het moment dat er toneel gespeeld gaat worden dan ontstaat er al heel snel een "toneelspel atmosfeertje". Juist mensen met verslavingen zijn vaak mensen met een hele redelijke neus voor de echtheid van emoties en als er iemand gaat staan toneelspelen of overdreven dramatisch gaat staan doen dan kan je maar beter niks doen en toe blijven kijken hoe het verslavingsproces zijn werk doet.
Aan de andere kant hoeven de bezoekers van een dergelijke interventie zich ook niet groot te gaan staan houden. Houdt er rekening mee dat mensen emotioneel worden onder een dergelijke omstandigheid... en laat dat dan ook maar gewoon gebeuren.
Wat het belangrijkste is, is dat iedereen eerlijk is.

Open rekeningen

Een tweede probleem dat goed moet worden doorgepraat, dat zijn de ["open rekeningen"] naar de hoofdpersoon van een dergelijke bijeenkomst. Als er tussen de regels duidelijk wordt dat iemand eigenlijk zijn/haar gelijk gaat staan halen, dan wordt alles ontkracht. Het kan zijn dat iemand misschien nog financiële rekeningen heeft open staan. Die hoeven echt niet te worden kwijtgescholden. En het kan zijn dat iemand jou ernstig heeft pijn gedaan. Dat hoef je helemaal niet weg te moffelen maar je moet daar niet gaan staan met de gedachte dat "je nou eindelijk de mogelijkheid hebt om hem nou even de waarheid te zeggen" of dat je naar een intervention toe gaat met de hoop dat onder zo'n druk iemand nou wel eens excuses aan zal bieden... Zelfs als iemand dat zou doen op zo'n moment dan betekent dat helemaal niets.
Natuurlijk is zo'n intervention hartstikke pijnlijk en natuurlijk id het verdrietig dat het nodig was. De pijn hoeft niet te worden weggestopt maar je moet er wel met z'n allen heel duidelijk over zijn dat je bereid bent om de hoofdpersoon te vergeven, dat er geen emotionele rekeningen meer open staan en dat iemand er ook niet dankbaar voor hoeft te wezen dat iemand daar voor hem staat. Je moet met elkaar duidelijk hebben dat iedereen daar staat omdat zij dat over hebben voor de hoofdpersoon met als enige simpele reden: dat zij het goed met hem voor hebben en dat zij hem/haar graag nog een laatste kans willen geven. Dat zij mogelijkheden zien tot groei (zelfs als iemand dat zelf niet ziet).
En als laatste: je moet daar staan met de bereidheid om die pijn zelf te dragen. Ja, het is pijnlijk maar wij zijn bereid die pijn te dragen en elkaar hierbij te steunen. We zijn bereid je los te laten als je verder kiest voor het pad van de verslaving en we zijn bereid om je (binnen onze eigen grenzen) te steunen bij ontwenning.

Lek-energie

Onthoudt met elkaar (en help het eventueel herinneren als halverwege iemand dat dreigt te vergeten) dat je bij elkaar bent om iemand te vertellen dat hij/zij hulp moet gaan zoeken. Zorg ervoor dat niemand zich laat verleiden tot het lenen van geld "omdat hij/zij het deze keer ècht anders gaat doen maar nu moet ik eerst wat eten". Laat niemand zich ertoe verleiden om iemand even een tijdje in huis te nemen of wat dan ook. Het enige waar het om gaat is dat de hoofdpersoon besluit dat hij/zij zich gaat laten behandelen voor de verslaving.
Een verslaving die zo groot is geworden dat een intervention terecht is, dat is een serieus probleem, dat redden we niet zonder de hulp van professionele instanties.

Het is vaak lastig om iedereen bij elkaar te halen. Dat betekent dus dat er ook mensen niet bij zijn. Misschien zijn er zelfs wel mensen overleden, inmiddels.
Als organisator kan je erover denken dat je misschien iemand een brief laat voorlezen, of zelfs iemand laat praten namens de afwezige. Laat dat dan wel iemand zijn die in de ogen van de verslaafde (!) ook recht van spreken heeft namens de afwezige persoon.

Belangrijk: Het uitspreken van hoop is niet hetzelfde als eisen stellen!

Probeer er voor te zorgen dat iedereen zich herinnert dat je bij elkaar bent om met elkaar een sterke hoop uit te spreken.
Je kan allemaal ergens op hopen ... maar méér ook niet!
Er is dus géén reden om boos te worden als iemand de hulp niet aanneemt. Er is geen reden om kwaad te worden als iemand niet wil luisteren. Het is jammer voor iemand dat hij/zij deze laatste uitgestoken hand niet aanpakt. Misschien kan je elkaar troosten maar het blijft volledig de verantwoording van de verslaafde om aan de slag te gaan. Net zoals het volledig de verantwoording blijft van degenen die meedoen aan een intervention waarom zij daar staan: om iets te geven zonder iets terug te mogen verwachten. Om te hopen, zonder dat zij ermee gaan rekenen.

TOP

Een moeilijk aspect van een "intervention" is de vraag
uestion: "wanneer moet je zo iets organiseren?"

nswer: Daar kunnen wij helaas niet zo veel over zeggen omdat het zo enorm verschilt. Als je het te laat organiseert dan kan het zo zijn dat iemand inmiddels zo ver is weggezakt dat het allemaal niets meer uitmaakt. Het enige dat er dan nog toe doet voor de verslaafde, dat is de volgende dosis.
Aan de andere kant bestaat het risico dat al het kruit in één keer wordt verspeeld.

Want een intervention is een once-in-a-life-time event voor de veslaafde. Dat kan je niet meer herhalen. De eerste keer kan het voor iemand met een verslaving heel veel betekenen dat er blijkbaar zo veel mensen zijn die zich zorgen maken en om hem/haar geven. Maar als dat zich zou herhalen dan betekent dat iedere volgende keer steeds minder.
Daarom, een intervention organisser je maar één keer voor iemand in zijn leven. Dat is ook iets waar je met z'n allen zo'n beetje aan toe moet zijn.
Natuurlijk zullen er mensen zijn die denken: "ach, arme schat, hier heb je nog een tientje vom wat te eten te halen. Het zal vast nog wel goed komen." Daar zal je tevoren over moeten praten met elkaar. Wanneer je niet met z'n allen dezelfde boodschap geeft dan wordt een intervention minder krachtig.
Een belangrijke graadmeter kan het zijn, dat er niet alleen maar oude vrienden en vriendinnen zijn maar dat er ook in de tegenwoordige tijd nog mensen zijn die zich zorgen maken over het gebruik. Het is altijd een sterk signaal als mensen die ook gebruiken iemand vertellen "Ik gebruik ook wel eens. Maar over jou maak ik me zorgen. je raakt je zelfcontrole kwijt."

TIP!

Het is verstandig om in ieder geval de adressen van de verslavingszorg in de buurt op te zoeken breng eventuele behandelaars op de hoogte van het plan. Kijk wat het open spreekuur is bij jullie in de buurt en kijk of je het bijvoorbeeld kunt plannen zodat dat spreekuur de volgende dag bezocht kan worden.

TOP

Als laatste punt is het niet onbelangrijk om erbij stil te staan dat een intervention ook veel waarde heeft voor de 'achterblijvers'.
Wanneer je met elkaar moet besluiten dat je iemand moet 'loslaten' om hem/haar duidelijk te maken dat er maar één de verantwoordelijkheid kan nemen voor deze chronische ziekte die verslaving heet, dan geeft dat gevoelens van rouw. Daar mag ook plek voor zijn in een intervention. Soms vertrekt de verslaafde.
Als gezegd, niet iedere intervention bereikt het beoogde doel. Die garantie heb je niet. Dat betekent dat je er rekening mee zult moeten houden dat je iemand los moet laten. Dat je met elkaar de bereidheid zal moeten hebben om toe te kijken hoe iemand die verantwoordelijkheid niet neemt en weg glijdt in dit verslavingsproces. Een intervention is dan bijna als een moment van euthenasie, een moment waarop je gezamenlijk terug kan kijken. Een moment wat dan mag bestaan als het moment waarop je met elkaar moest besluiten om het gevecht los te laten en te starten met de rouw omdat het niet gelukt is.

Auteur (Copyright): Hans R. J. West

Mag ik je mijn nieuwe project van harte voorstellen:[http://www.stopookmetdrinken.nl], ook wel bekend onder [CompuCoach Self Management Alcohol]...
Nog niet helemaal af maar serieuze bezoekers zijn welkom voor een testfase!

These pages, and all contents, are Copyright © 1996-2005 by
(New Media), Utrecht, Holland.
All rights reserved.

	Wegwijzer op deze HelpDisk	HelpDisk.nl
	Home-page van deze HelpDisk
	Inhoudelijke vragen