uestion: Ik had graag meer uitleg gehad over incest en dissociatie. Ik leef al heel mijn leven met dit trauma.
Graag zou ik met mensen in kontakt komen die ook het slachtoffer zijn geweest in hun jeugd van incest.
nswer: Incest is een breed begrip. Een relatief onschuldige doktersspelletje tussen een neefje en een nichtje van gelijke leeftijd is technisch gesproken al "incest".
Maar over het algemeen zal het woord incest eerder gebruikt worden voor situaties waarin een volwassen familielid seksuele handelingen verricht met een minderjarige.
Zelfs wanneer vertrouwenspersonen als een priester, een arts, een therapeut*)note of een docent op seksueel gebied grenzen overschrijdt dan wordt dit wel aangeduid met "incest".
Aan de ene kant is dit niet onbegrijpelijk omdat een aantal van de gevolgen zeer sterk op elkaar kunnen lijken, aan de andere kant is dit een ontwikkeling die ook risico's in zich bergt. Dit heeft ook als gevolg dat de term incest als het ware "goedkoop" wordt. Iedereen die ooit een vorm van grensoverschrijdingen heeft doorstaan wordt zo al snel als "incest-slachtoffer" betiteld. Een ontwikkeling die [slachtofferisme] in de hand werkt en géén recht doet aan de mensen die werkelijk slachtoffer zijn geworden van mensen die hun eigen grenzen niet konden bewaken.
De gevolgen van incest moeten niet onderschat worden, aan de andere kant moeten zij ook niet overschat worden.
De gevolgen hebben te maken met een combinatie tussen de kracht van de persoonlijkheid, de leeftijd waarop er zulke dingen gebeurt zijn en de andere gelukkige en voedende ervaringen die iemand óók heeft meegemaakt. En uiteraard is spelen de dingen die er werkelijk zijn gebeurt ook een hele belangrijke rol.
Er is uiteraard een groot verschil tussen een zachte eenmalige grensoverschrijding door een volwassene die openlijk en openbaar zijn spijt betuigt en de gevolgen van een regelmatig herhaalde verkrachting door een hardhandige volwassene die ook nog eens ernstig dreigt wanneer het slachtoffer het geheim zou verbreken. Zeker wanneer er mishandeling heeft plaatsgevonden en wanneer er in de omgeving van het kind geen mogelijk is geweest om te praten over de dingen die plaats vinden dan zullen de gevolgen een leven lang voelbaar blijven.
Voor een aantal mensen (maar zeker niet voor iedereen) zullen dergelijke ervaringen aanleiding zijn voor het ontstaan van "breuken" in de identiteit. Dit geeft soms van buitenaf het beeld dat er meerdere personen of persoonlijkheden binnen één lichaam lijken te bestaan.
Er zijn veel verschillen in therapie en het valt buiten de "scope" van dit artikel om ze allemaal te gaan opnoemen.
Belangrijk is wel dat degeen die therapie zoekt om met de gevolgen van incest te leren leven contact opneemt met een therapeut die een realistische kijk heeft op dit gegeven, ervaring heeft met de behandeling van dergelijke klachten, zelf-verantwoordelijk omgaat met de eigen seksualiteit en intimiteit (zodat grensoverschrijdingen zich niet zullen herhalen in de therapie!) en stevig in zijn/haar schoenen staat (want het is onverstandig om de heftigheid van de tegenoverdracht en eigen overdracht in dit soort therapieën te onderschatten). En, zoals bij iedere therapie, is het belangrijk dat er een zekere "fit" is tussen de therapeut(e) en de hulpvrager.
Voor veel vrouwen (en mannen) die incest en mishandeling hebben overleefd was dissociatie een "verstandige oplossing" (passend bij dergelijke situaties).
Een probleem voor mensen die waanzinnige situaties hebben meegemaakt, is dat zij maar slecht begrip voor hun situatie hebben meegemaakt door mensen die dergelijke situaties niet hebben beleefd. Daarom kan het voor mensen een hele verademing zijn om anderen te ontmoeten die soortgelijke dingen hebben meegemaakt zodat zij kunnen ervaren hoe normaal het is om op een dergelijke manier "gek" te worden in een dergelijke waanzinnige situatie.
Aan de andere kant zijn er ook veel mensen die dergelijke ervaringen hebben meegemaakt en die niet met dissociatie reageren. Zonder op enige manier afbreuk te doen aan de waarde van dissociatie als "oplossing" in dergelijke situaties; soms zie je dat mensen pas echt in de war raken als fantasie en realiteit door elkaar beginnen te lopen doordat zij hun zelfbeeld meer dan nodig gaan aanpassen in de richting van "Dissociatieve Identiteits Stoornis/MPS". Soms gaan mensen op een zoektocht naar alters die "er toch zouden moeten zijn omdat ik toch ook zo'n soort verleden heb meegemaakt voor m'n 12e en na m'n 6e jaar". Juist omdat je veel begrip kunt tegenkomen bij de mensen die dergelijke dingen hebben meegemaakt kan dat er soms toe leiden dat mensen nodeloos alters toe gaan voegen die niet noodzakelijk waren om het verleden te verwerken.
Bepaal voor jezelf of lotgenotencontact voor jou belangrijk is en of het je brengt wat je ervan verwacht. Mensen die zoeken naar lotgenoten willen wij attenderen op het bestaan van "Caleidoscoop" (023-5271634, URL: [http://www.caleidoscoop.nl]). Dit is een landelijke vereniging voor mensen met DIS of andere dissociatieve stoornissen, .
Daarbij is het toch handig om te weten dat er in "de therapie-wereld" twee kampen zijn ontstaan; de "gelovers in verdrongen herinneringen" die helaas tegenover de "gelovers in geïnduceerde herinneringen" zijn komen te staan.De stand van zaken in de wetenschap serieus nemend; kunnen momenteel geen definitieve Waarheden gegeven worden... eenvoudig omdat ik niet geloof dat die in deze bestaan.
Het is intussen duidelijk bewezen dat er bij mensen herinneringen kunnen worden geïnduceerd (ik noem dit expres geen valse herinneringen omdat het woordje "vals" al snel een bijsmaak van leugenachtigheid geeft). Het is verder duidelijk dat de menselijke geest zichzelf kan beschermen door dissociatie, door het heden of het verleden geheel of gedeeltelijk "buiten de deur te houden". Verder kunnen we heel duidelijk herkennen dat ons brein goed is in taken die het vaak te doen krijgt, iets dat voor het volwassen brein geldt en dat zeker opgaat voor het jonge ongerijpte brein van een kind. Dit is ook de reden waarom ervaringen in onze kindertijd zulke grote effecten kunnen hebben voor de rest van ons leven. Een probleem wat zich bij de behandeling van traumatische herinneringen voordoet is dat een jong kind in een magische wereld leeft waarin metaforen van de realiteit, fantasieën over de realiteit en de dingen die werkelijk gebeuren naast elkaar bestaan. Wat het soms voor het volwassen brein erg zwaar maakt om met de onzekerheid te moeten leven of de beelden een realiteitskarakter hebben als daadwerkelijk gebeurtenis of als een metafoor van de beleving van die tijd.
Dit is op geen enkele manier een ontkenning van het feit dat er in onze maatschappij veel mensen zijn die op een verwrongen manier met de zo belangrijke emoties rond seksualiteit omgaan, dat zij op onethische wijze met hun seksualiteit omgaan. Met alle gevolgen van dien.
- Op het gebied van dissociatie en de dissociatieve stoornissen (DIS/MPS) is in de Nederlandse taal de site "Empty Memories" op het Net gezet. Deze is bedoeld voor mensen met een dissociatieve stoornis, hun naast betrokkenen, hulpverleners en belangstellenden. Cliënten kunnen op deze site herkenning en steun vinden:
- http://utopia.knoware.nl/users/tamar/case.phpl
- Emma van Weringh < tamar@knoware.nl > Een goed startpunt is ook: de linkpagina [http://incest.pagina.nl]. Er is aandacht voor ervaringsverhalen, achtergronden, er zijn rubrieken voor kinderen en jongeren, is zijn kolommen voor hulpverlening, daarnaast ook Engelstalige sites.
Auteur (Copyright): Hans R. J. West
These pages, and all contents, are Copyright © 1996-2005 by
(New Media), Utrecht, Holland.
All rights reserved.
| Wegwijzer op deze HelpDisk |
![]() HelpDisk.nl |
|
| Home-page van deze HelpDisk | ||
| Inhoudelijke vragen |
inhoud: Hans R.J. West
layout: H@ns
Copyright & Disclaimer , 20000920