Informatie rond Diverse Drugs

Middelen: Drugs: Cannabis Factsheets (Marihuana, Hasj -Hashish- & Wiet -Weed-)

inhoud:

• Cannabis-gebruik.
  • Zintuiglijke gewaarwordingen
    • Eten & lachen
  • Stemming
  • Hogere dosering
  • Lichamelijke effekten tijdens de roes
  • Tolerantie
  • Afhankelijkheid
  • Onthoudingsverschijselen
• Belangrijk voor het gebruik
• RISICO VAN HET GEBRUIK VAN MARIHUANA EN HASH
  • Marihuana zou de stepping stone zijn naar zwaardere drugs
• Psychische effecten van marihuana en hash
  • Flippen
  • Psychosen
• Lichamelijk risico van marihuana / hash
  • Effecten op het brein
  • Effecten op de luchtwegen.
  • Effecten op de voortplanting
  • Immunologische effecten -weerstend-
• ALGEMEEN
• Discussies op het Net

De stof in de hennep-plant waar je stoned of high van wordt is tetrahydrocannabinol (THC).

Wiet

In een notedop zijn de effecten van THC: ontspannend, het versterkt gevoelens, vermindert concentratie- en reactievermogen. Bij hoge dosering kan angst, paniek en soms bewustzijnsverlies ontstaan.
In de loop van de tijd zijn er een hoop overdreven 'onderzoeksresultaten' gepubliceerd door onderzoekers die in het verlengde van de Amerikaanse War-On-Drugs hun zogenaamde onderzoeken presenteerden. Onzin als "er ontstaan gaten in het brein ter grote van dollarmunten" kunnen gerust naar het rijk der fabelen verwezen worden. Over het geheel genomen is het een middel dat relatief aardig uit de onderzoeken komt. Zeker als je bedenkt dat er bijna aaleen maar onderzoeken zijn geweest naar de schadelijkheid van het illegale cannabis. Heel anders als bijvoorbeeld de onderzoeken naar de gezonde bijwerkingen van het maatschappelijk toch nog altijd meer geaccepteerde alcohol.

Maar eerst iets over de werking van de THC (de stof in de cannabis war je stoned van wordt).

De redenen om cannabis te gebruiken zijn over het algemeen gelegen in de effecten die THC heeft op de zintuiglijke gewaarwordingen: muziek klink anders, onopvallende achtergrond geluiden worden scherp waargenomen, foto's krijgen meer effect (soms ziet de gebruiker meer diepte in 2 dimensionale plaatjes), de ruimte wordt anders ervaren, de fantasie wordt op een andere manier gebruikt.

De drug heeft een stimulerend effekt op de eetlust, het eten smaakt anders (en met name beter: de zogenaamde 'vreetkicks' -ook wel 'the munchies' genoemd- zijn bijna spreekwoordelijk voor de ervaren gebruiker). Eveneens typisch voor het gebruik van hashish of wiet zijn de "lachkicks": de gebruikers kunnen, zelfs zonder dat er sprake is van een grappige situatie, in geweldige lachbuien uitbarsten.

De stemming is onder invloed van de drug meestal opgewekt, vrolijk, "innig". Men heeft het idee elkaar bijzonder goed aan te voelen en marihuanagebruikers roemen altijd het contact bevorderende effekt van deze drug. Van buitenaf gezien blijkt daar niet veel van: op feestjes waar "geblowd" wordt, lijkt het veeleer of iedereen in zichzelf gekeerd met zijn eigen gedachtengang bezig is. Opvallend is ook de invloed ook van de drug op het beleven van de tijd: de gebruikers hebben vaak de indruk dat de tijd langzaam gaat, als gevolg waarvan allerlei dingen eeuwig lijken te duren. Hiermee gepaard gaat een relatief onvermogen, pas beleefde dingen in het geheugen vast te houden, als gevolg waarvan iemand onder invloed van de drug vaak halverwege een zin niet meer weet wat hij eigenlijk wilde gaan zeggen en er zich dan maar van afmaakt met het karakteristieke "weet je wel?".

Bij hogere doseringen van sterkere cannabisprodukten ontstaan ten slotte stoornissen in het denkvermogen: de gebruiker is niet meer in staat logische gedachtenopeenvolgingen te vatten; afgaande op wat hij zegt bestaat de indruk, dat allerlei onafgemaakte gedachtenflarden voor de vuist weg geuit worden. Hij kan zodoende als vrij verward overkomen. Maar de meeste gebruikers zijn bij een hogere dosis zwijgzaam en zitten roerloos, meestal met gesloten ogen.

TOP

Verschillende lichamelijke effekten en gevoelens kunnen de roes begeleiden. Wij vermelden reeds het gevoel van lome en zware ledematen, veroorzaakt door spierverslapping. Bij verdergaande intoxicatie kunnen de bewegingen van iemand onder invloed van cannabis doen denken aan die van een dronken man: waggelend lopen, misgrijpen bij pogingen iets te pakken, enzovoort. Maar de meeste gebruikers zijn al lang in slaap voor ze aan dit stadium toe zijn. Misselijkheid en braken kunnen bij hoge uitzondering optreden; veel vaker komen voor eigenaardige sensaties in het hoofd, bijvoorbeeld duizeligheid. De gebruikers hebben het vaak koud en worden niet zelden door een rilling overvallen. Met name vingers, tenen en neustop voelen koud aan.
Hoewel de ogen van gebruikers tijdens de roes vaak rood doorlopen zijn, treedt een echte chronische ontsteking van het bindvlies van het oog vrijwel nooit op.

TOP

Over het algemeen bestaat nauwelijks neiging tot het verhogen van de dosis na herhaald gebruik. Eerder is het tegendeel waar: ervaren gebruikers krijgen gemakkelijker high-effekten dan beginnelingen.

TOP

Wat verslavingen betreft, geldt in het algemeen dat geestelijke afhankelijkheid in principe kan optreden bij het gebruik van elk middel, dus ook bij cannabisgebruik. Toch zijn dergelijke verslavingen bij cannabis vrij zeldzaam. Lichamelijke afhankelijkheid wordt niet gevonden, de geestelijke afhankelijkheid is in het algemeen gering maar zij kàn in een enkel geval groot zijn.

Abstinentieverschijnselen na het stoppen van cannabis treden niet echt op, ook niet na langdurig gebruik van grote hoeveelheden cannabisprodukten.
Het is wel zo dat men de werking kan missen (= geestelijke afhankelijkheid) bij voorbeeld om in slaap te kunnen komen, om een rustig gevoel te krijgen.

TOP

Er zijn wel een paar dingen waar de potientiële cannabis-gebruiker rekening mee moet houden:

• Bij combinatie met alcohol worden effecten van alcohol versterkt! Menigeen heeft zich verbaast over het effect van 'die paar drankjes' als zij 'stronken' (stoned + dronken) naar huis toe fietsten Dus niet autorijden!
  Veel mensen zijn met hun stonede brein héél erg vervelend misselijk geworden omdat de drank verkeerd viel.
• Wanneer cannabis niet wordt gerookt maar wordt gegeten ('space-cake' bijvoorbeeld) of wordt gedronken in thee of koffie dan is het lastiger om de werking te doseren. Het komt nogal eens voor dat de dosering te hoog uitpakt bij 'orale toediening', juist omdat het soms wel even (tot een uur; afhankelijk van de maaginhoud en de manier van eten of drinken) kan duren voor de werking duidelijk wordt. Ongeduldige gebruikers kunnen meemaken dat zij enorm stoned aan het worden zijn van de eerste portie ... zo'n twee minuten nadat zij een volgend stuk space cake hebben verorberd.
• De 'medicinale' werking van cannabis lijkt voornamelijk door het ontspannend effect verklaard te kunnen worden.
• Aan de andere kant zijn er nogal wat mensen die voor het eerst in paniek raken doordat het gebuik van cannabis "verkeerd viel" in hun ervaringswereld (Zie: ['flippen']).

TOP

De theorie dat cannabis een 'opstapje' zijn naar zwaardere drugs (dit wordt ook wel de gateway-theorie genoemd). Zeker, het is zo dat de meeste gebruikers van heroïne, LSD en cocaïne ooit (en mogelijk nog steeds) cannabis hebben gerookt. Daar staat echter tegenover dat de meeste marihuana rokers nog nooit hard-drugs hebben gebruikt. Als we naar het gebruik van de verschillende drugs kijken dan lijkt er geen vast verband te kunnen worden getrokken tussen verschillende drugs. In Holland, is bijvoorbeeld het marijuana gebruik gestegen maar het cocaïnegebruik is afgenomen en blijft bijvoorbeeld duidelijk on het gebruik van coke in de United States. Daar hebben ongeveer 16 % van de jonge cannabis gebruikers wel eens cocaïne geprobeerd (in Nederland is dat 1,8 %). Dit lijkt er toch op te wijzen dat het gedogen van de "coffee shops" inderdaad helpt om de jonge cannabis gebruiker uit het illegale circuit te houden waar cannabis naast heroïne en cocaïne wordt verkocht.
De 'opstap' van soft- naar hard-drugs heeft dus waarschijnlijk meer te maken met de cultuur waarin de drug wordt gebruikt, dan met de drug zelf. Daarom lijkt het belangrijk om de cultuur van de harddrugsgebruiker en de cultuur van de softdrugs zoveel mogelijk uit elkaar te houden.

TOP

Bij de beschrijving van de high-toestand werd reeds gezegd dat bij verdergaande intoxicatie soms verwardheid op kan treden. Deze toestand waarin de gebruiker niet meer logisch kan denken veroorzaakt bij sommige gebruikers, en vooral beginnelingen, een grote angst. De angsttoestand duurt meestal maar kort, enkele minuten, en de slachtoffers zijn meestal redelijk gemakkelijk gerust te stellen door een vertrouwd persoon. Men noemt dit flippen.
'Flippen' kàn echter ook hele sterke vormen aannemen en dat kunnen ervaringen zijn die de gebruiker nog een tijd lang zullen beïnvloeden, ook nadat de cannabis al lang is uitgewerkt. In een enkel geval kan het flippen zo beangstigend zijn geweest dat de gebruiker hyperventilatie/paniekaanvallen ontwikkelt door een dergelijke ervaring. Hierbij blijft het natuurlijk altijd de vraag of deze klachten uiteindelijk ook niet waren ontstaan zonder het gebruik maar het is wel zeker dat het flippen aan het ontstaan heeft bijgedragen.

Patiënten met een neiging tot psychosen, met name bij schizofrenie, vertonen vaak abnormaal sterke angstreakties, soms met hallucinaties, bij het roken van marihuanasigaretten. De vraag wordt of cannabis-gebruik een psychose kan veroorzaken lijkt inmiddels wel veantwoord: bij mensen die een wankel psychisch evenwicht hebben kan marihuanagebruik psychosen in de hand werken. Dit is op zich wel een wrang gegeven omdat marihuana regelmatig wordt gebruikt als 'zelf-medicatie' bij slapeloosheid en spanningsklachten.
Aan de andere kant moet de relatie tussen drugs en 'gekte' ook niet overtrokken worden. Mensen die een beetje van het grijze gemiddelde afwijken worden in een cultuur waar ook drugs gebruikt worden vaak meer geaccepteerd dan in de 'gewone maatschappij' waar zij niet getolereerd worden. Dus de kans dat je mensen met een enigszins 'wankel psychisch evenwicht' tegenkomt in deze omgeving zal ook groter zijn in de druggebruikende culturen binnen onze maatschappij.

TOP

Het is niet eenvoudig om te bepalen wat de werkelijke risico's zijn van het gebruik van cannabis. Dit is gedeeltelijk het gevolg van een aantal onderzoeken uit de 60-er en 70-er jaren die hebben geprobeerd deze drug te 'criminaliseren' en het publiek angst in te boezemen voor het gebruik. Zogenaamde 'harde wetenschappelijke onderzoeken' zouden heben laten zien dat hash een zwaar verslavend middel was waardoor er gaten in jouw brein zouden vallen ter grootte van een halve dollar (wat de oorsprong van deze 'onderzoeken' al wat verduidelijkt). Aan de andere kant ontstond, ook in reactie daarop, een andere groep van 'wetenschappellijke onderzoeken die hasish zelfs als heilzaam medicijn voorstelden zonder enig risico op afhankelijkheid. En, zoals meestal, ligt de waarheid in het midden.

Al uit de 60-er jaren stamt het verhaal dat cannabisgebruik het hersencellen zou aantasten het geheugen zou ondermijnen en leerproblemen zou geven. Inderdaad zijn bij rhesusaapjes veranderingen in de hippocampus (die een belangrijke rol heeft voor het geheugen). Om deze effecten te bereiken waren THC-doses nodig die tot 200 keer zo hoog waren als de dosis van het normale gebruik. Studies die 'slechts' 100 keer de menselijke psychoactieve dosis onderzochten lieten dergelijke effecten niet herkennen.
Onderzoek naar het geheugen van de cannabisgebruiker laat zien dat er geen effecten zijn op het terugvinden van informatie die eerder is geleerd. Het is echter wel duidelijk dat marihuana gebruik het lastiger maakt voor nieuwe informatie om van het korte termijn naar het lange termijn geheugen te brengen. En het zal ook duidelijk zijn dat het leerproces zelf minder gestructureerd verloopt en minder resultaten zal afwerpen als iemand onder invloed is.

Cannabis wordt meestal in de vorm van 'joints' of 'stickies' gerookt waarbij het met gewone tabak wordt gemengd. Een andere manier van roken is het roken in 'puurpijpjes' of zelfs waterpijpen. Het zal duidelijk zijn dat de hoeveelheid ingeademde kankerverwekkende stoffen afhankelijk is van de manier van roken.
Over het algemeen genomen echter, veroorzaakt het roken van cannabis (net als bij het roken van sigaretten) een opeenhoping van fijnverdeeld koolstofmateriaal en andere prikkelende stoffen in het longweefsel. Dit geeft aanleiding tot slijmvliesirritatie en kan op den duur een chronische bronchitis en zelfs emfyseem veroorzaken. De manier van roken is daarbij ook van invloed. Een hijs van een 'jointje' zal vaak dieper worden ingeademd en langer in de lagen worden vastgehouden zodat de stoffen meer tijd krijgen om op de wand van de luchtwegen neer te slaan (ook al geeft deze manier van roken nauwelijks meer drug-afgifte aan het bloed).
De vitale capaciteit van de longen, dit is de hoeveelheid lucht die kan worden uitgeblazen na een diepe inademing wordt kleiner. Met de rook komt een aanzienlijke hoeveelheid koolmonoxyde in het bloed. Tevens wordt teer ingeademd, waarin kankerverwekkende stoffen. o.a. benzopyreen zijn aangetoond.
In gezonde longen bevinden zich afweersystemen tegen bacteriën; door het roken worden deze afweersystemen minder werkzaam.
In een longitudinale epidemiologische studie onder ± 1200 personen werden met een interval van 2 jaar waarbij een groot aantal longfunctie tests onderging. Van een kleine groep van de mensen die vroeger cannabis hadden gerookt werden afwijkingen aan de luchtwegen gevonden. Bij de mensen die tijdens het onderzoek werden gevolgd werden echter geen afwijkingen in de longfunctie gevonden [Sherrill, D.L. et al, "Respiratory Effects of Non-Tobacco Cigarettes: A Longitudinal Study in General Population," International Journal of Epidemiology 20: 132-37 (1991)].

Samenvattend zou men kunnen zeggen dat marihuana (ondanks de wijdverbreide mythe die zegt dat wiet roken juist goed zou zijn voor de luchtwegen) meer schade aan de longen toebrengt als het roken van gewone sigaretten. Daarbij moet natuurlijk worden bedacht dat er waarschijnlijk minder joints zullen worden gerookt dan normale shaggies of sigaretten. Aan de andere kant is dat de kans op een nicotine verslaving natuurlijk groter wordt als er regelmatig tabak wordt gerookt om de cannabis binnen te krijgen. Puur roken is dan minder ongezond. Maar zelfs het roken van puurpijpjes is zeker niet "gezond voor de longen". Longkanker kan, net als bij gewoon roken, een gevolg zijn. Ook al laat onderzoek zien dat het eerder de grote luchtwegen zijn die door het puur roken van cannabis worden belast.
Puur roken (of andere vormen van inname) in een waterpijp geeft waarschijnlijk een lagere belasting van het longweefsel.

Er zijn aanwijzingen dat de zaadvloeistof van chronische cannabisgebruikers afwijkingen van het normale spermagehalte vertoont. Het aantal spermacellen zou lager zijn dan normaal en de beweeglijkheid van de spermacellen verminderd. En bij veldstudies in Jamaica en Costa Rica lieten geen verschillen zien tussen gebruikers van cannabis en niet-gebruikers. Ook bij meisjes zouden afwijkingen zijn aangetoond. Maar deze onderzoeken worden vaak niet gereproduceerd. En de onderdukte ovulatie die zichtbaar was bij dierstudies met grote hoeveelheden THC bleek reversibel.
Bewezen is dat de marihuanabestanddelen tijdens de zwangerschap de placenta kunnen passeren. Dit maakt dat het verstandig is om tijdens de zwangerschap van cannabisgebruik af te zien. Het is nog onduidelijk of de ontwikkeling van het ongeboren kind werkelijk wordt beïnvloed, zoals dit soms wordt beweerd.
Een onderzoek waarin telefonisch werd gevraagd naar het cannabis-gebruik van de ouders van kinderen met leukaemie leek als uitkomst te hebben dat de kans op leukaemie groter zou zijn als de ouders cannabis gebruikten. Er mag echter verwacht worden dat er nogal een biasis opgetreden door deze manier van interviewen.

Bij dierproeven is aangetoond dat bij toediening van hoge doses THC een vermindering optreedt van de immunologische eigenschappen. Bij mensen is dit niet duidelijk maar het verdient wel een opmerking dat de gebruikte doses THC (100 mg/kg/dag) zo'n 1000 maal hoger was dan de dosis die nodig is om stoned of high te worden. Er zijn zelfs stemmen die (op basis van deondekte cannabinoïde receptoren in lymfeweefsel) stellen dat THC een stimulerende werking zou hebben op het imuun-systeem. Zo lijkt ook de claim dat cannabis de kans op HIV-besmetting zou vergroten niet wetenschappelijk ondersteund te worden (als je maar safe vrijt). Het is zelfs zo dat marinol (synthetische THC) wordt gebruikt om misselijkheid te verminderen en de eetlust te verbeteren bij de behandeling van AIDS.

TOP

Over het algemeen genomen bestaat er aan de ene kant een groep wetenschappers die zijn best doet om cannabis zoveel mogelijk in een kwaad daglicht te stellen. Aan de andere kant zijn er toch een hoop slecht onderzochte claims dat cannabis heilzame werkingen zou hebben. Wij zullen zeker niet bestrijden dat het kan maken dat je jezelf iets prettiger voelt (als het gebruik 'goed valt') en we gunnen dat iedereen die daar behoefte aan heeft... maar om het de status van medicijn te geven, dan moet er toch eerst bewezen zijn dat het iets genéést. Dat een genotsmiddel genot verschaft, dat maakt nog niet dat het een medicament is.
Genotsmiddelen hebben nu eenmaal de eigenschap dat zij voor sommige mensen lastig te hanteren zijn. Ook al is cannabis een middel dat onschuldiger lijkt te zijn dan bijvoorbeeld een genotsmiddel als alcohol... het blijft een middel dat de denk- en gevoelswereld beïnvloedt en het heeft dus ook risico's in zich...

TOP

Over het legaliseren van (medische) marihuana

Zorgstad A'dam

Auteur (Copyright): Hans R. J. West

Mag ik je mijn nieuwe project van harte voorstellen:[http://www.stopookmetdrinken.nl], ook wel bekend onder [CompuCoach Self Management Alcohol]...
Nog niet helemaal af maar serieuze bezoekers zijn welkom voor een testfase!

These pages, and all contents, are Copyright © 1996-2005 by
(New Media), Utrecht, Holland.
All rights reserved.

	Wegwijzer op deze HelpDisk	HelpDisk.nl
	Home-page van deze HelpDisk
	Inhoudelijke vragen