Maar vertel uw twijfels. Je bent elkaars partner. Het is niet iets dat je de ander verwijt ... het is iets waar u, als partner, bang voor bent. Iets dat jullie misschien met elkaar, misschien ook wel alleen, moeten oplossen ...

TOP

De herkenning van alcoholisme is geen eenvoudige zaak. En dat is met name zo ingewikkeld omdat de definitie van alcoholisme zo vaak verschilt. Sommige mensen gaan ervan uit dat je minstens 5 alcoholische eenheden per dag moet drinken. Andere mensen zeggen zelfs: "ik ben geen alcoholist want ik drink geen sterke drank" (maar wel veel bier).
En hier komt dus al gelijk de tweede reden om de hoek kijken waarom het zo ingewikkeld is om mensen als alcoholist(e) te herkennen: de meeste verslaafden hebben heel lang de neiging om te ontkennen dat zij problemen hebben om hun alcoholgebruik te controleren.

Het is niet eenvoudig om [verslaving te definiëren]. Wij zijn dan ook geneigd om alcoholisme breed te definiëren. Een 'definitie' in spreektaal zou kunnen zijn:

"iemand die door het alcoholgebruik (dieper) in de problemen komt en die niet stopt met drinken."

Die problemen kunnen lichamelijk of geestelijk zijn. En dat alcoholgebruik kan chronisch zijn (vaak een beetje te veel) of in pieken komen (er wordt weken niet gedronken maar als er dan wel gedronken wordt dan loopt 't meestal uit de hand).

TOP

Als we die 'definitie' in het achterhoofd houden dan moeten we dus gaan kijken of de problemen die iemand heeft, te maken zouden kunnen hebben met zijn/haar alcohol gebruik...
Soms is het duidelijk: de dubbele tong van de dronkenheid, grote hoeveel heden lege flessen in de gang (die er nog niet zo lang lijken te staan). Soms is het iets onduidelijker de roekeloosheid in het verkeer, de zelfoverschatting en de ongecontroleerde emoties. Is iemand bijvoorbeeld plotseling depressief, of ineens erg driftig? Is die persoon geïrriteerd wanneer er kritiek wordt gegeven op diens drankgebruik? Zijn er grote wisselingen in de wijze waarop iemand zich presenteert en valt het op dat iemand dan telkens naar alcohol ruikt (of overmatig naar pepermunt, aftershave of op koffiebonen loopt te kauwen)? Komt iemand in de problemen als hij of zij niet kan drinken? Zijn er vrij plotselinge veranderingen in het dagritme van iemand?
Soms weet je niet zeker hoe het komt maar valt het wel op hoe iemand ineens heel sterk kan zweten, plotseling kan verkleuren en geuren alsof hij/zij zojuist drie trappen heeft opgerend. De geur aan de adem die in ieder geval doet vermoeden dat iemand op de één of andere manier zijn/haar slokdarm en maag aan het beschadigen is (een veelvoorkomend gevolg van alcohol misbruik). Als het oogwit geler aan het worden is (dan ben je al een eind 'op weg' want dat is een teken dat de lever het begint op te geven) of er een duidelijke vergeetachtigheid begint te ontstaan (als Korsakov de eerste verschijnselen begint te geven). Is er bij mannen een groot verschil tussen de zin die iemand heeft in seks en de mate waarin hij ook in staat is om een erectie te krijgen?
Valt het op dat er in bepaalde situaties altijd maar weer een bepaalde hoeveelheid alcohol gedronken 'moet' worden? Het komt bijvoorbeeld regelmatig voor dat vrouwen met seksuele problemen alleen met alcohol op seks kunnen hebben met hun partner, dat mensen alleen met alcohol op kunnen werken of voor andere mensen kunnen optreden, alleen met een paar borrels op 'uit kunnen gaan' of juist een 'slokje nodig hebben' als zij alleen zijn.
Heeft iemand het er zelf ook regelmatig over dat 'het drinken' zou moeten minderen. Of heeft iemand het wel eens over zijn/haar schuldgevoelens over zijn/haar drinken? Wordt alcohol 's morgens gebruikt om weer wat 'fitter' te worden, als 'medicijn' tegen de kater?
Het kunnen allemaal vingerwijzingen zijn dat iemand een probleem met alcohol heeft.

Tip!

Dat u in deze informatie geïnteresseerd bent, dat betekent zeer waarschijnlijk dat u of iemand in uw omgeving verslaafd is.

Verslavingen hebben nogal eens de neiging om uit de hand te lopen op den duur. Daarom:

Zoek NU het adres op van de dichtstbijzijnde crisisdienst en noteer het!

(en onthoudt dat het soms als krisis wordt geschreven in het telefoonboek).

en schrijf ook het adres op van een instituut voor verslavingszorg bij u in de buurt.

Wij hopen het niet. Maar er kan binnenkort een moment zijn waarop u dit adres bij de hand wilt hebben.

TOP

Het valt ons vaak op dat de omgeving van een alcoholist(e) vaak eerder door heeft dat er sprake is van alcoholisme dan de verslaafde zelf.
Ook al denken deze vaak dat niemand het in de gaten heeft!!!
Natuurlijk is dat altijd een beetje risicovol om zoiets te zeggen. En je moet jezelf (als omgeving) even goed bij jezelf stil staan. Heb u vroeger vervelende dingen meegemaakt met alcohol zodat u nu soms alcoholverslaving meent te herkennen terwijl die er niet is?

TOP

En dan zijn er natuurlijk ook nog de aanwijzingen die u een 'onaangenaam gevoel' geven.
Want vaak heeft de omgeving het ook wel in de gaten dat er iets wordt weggemoffeld. Als ineens de flessen moeten worden weggeborgen (jarenlang stonden er altijd wel een paar oude wijnflessen in de gang maar opeens zie je iemand dagelijks naar de glasbak lopen). Of als je merkt dat iemand schrikt als hij ziet dat er 'nog maar' één fles wijn of 'nog maar vijf biertjes' in de koelkast staan voor vanavond. Hij of zij probeert ontspannen over te komen maar gaat toch met een zekere gejaagdheid naar de winkel (schrikt ervan dat het al bijna sluitingstijd is en rent misschien ineens terwijl dat ongebruikelijk is of fietst ineens wel 15 kilometer om 'een paar biertjes voor de gezelligheid' te halen bij het benzinestation).

Leugentjes 'om bestwil' zijn nog steeds leugens... en vaak voel je dat eigenlijk heel goed aan, als partner.

TOP

Eigenlijk het enige wat je kunt doen is:

1. Waarschuw iemand dat u het sterke vermoeden hebt dat hij/zij z'n leven aan het kapotmaken is. Vertel waarom je die vermoedens hebt. En laat merken dat hij/zij bij u kan aankloppen wanneer er problemen zijn.
   Maar laat merken dat u denkt dat er professionele hulp nodig is voor verslavingsproblemen!
   Nee, ga niet wachten tot je helemaal zeker bent. Maar vertel uw twijfels. Je bent elkaars partner. Alcoholisme is niet iets dat je een partner verwijt... het is iets waar u bang voor bent binnen jullie relatie.
2. Maar zorg ervoor dat je niet in de verslaving wordt 'meegezogen'. Wanneer u merkt dat uw partner inderdaad verslaafd is en het ontkent... Zorg dan voor jezelf en voor de machtelozen in het gezin. De kinderen, de dieren, uzelf... Je kunt helaas een verslaafde niet redden. Hoe hard u ook je best doet. En hoe kapot iemand zich ook wil maken... er is niemand die hem of haar kan helpen, behalve dan de verslaafde zelf.
3. Spreek je uit. Maak jezelf niet alleen. Ook al geven dit soort problemen altijd schaamtegevoelens, spreek erover met mensen. Vrienden, vriendinnen, professionals, uw huisarts... Ga het niet allen proberen te doen want in veruit de meeste gevallen lukt dat niet.

Wij wensen jullie allemaal (de verslaafde zelf maar zeker ook zijn/haar gezin) héél veel sterkte.
Pas als je voor jezelf kunt zorgen kan je echt voor anderen zorgen...

Auteur (Copyright): Hans R. J. West

Mag ik je mijn nieuwe project van harte voorstellen:[http://www.stopookmetdrinken.nl], ook wel bekend onder [CompuCoach Self Management Alcohol]...
Nog niet helemaal af maar serieuze bezoekers zijn welkom voor een testfase!

These pages, and all contents, are Copyright © 1996-2005 by
(New Media), Utrecht, Holland.
All rights reserved.

	Wegwijzer op deze HelpDisk	HelpDisk.nl
	Home-page van deze HelpDisk
	Inhoudelijke vragen